Doorgedraaid deel 2
Wij zijn 2 doorgedraaide meiden, té lui om te lopen, en gebruiken daarom een rolstoel. Met de handbike ervoor draaien we heel wat kilometers. Wij kennen elkaar 18 jaar en hebben al veel leuke dingen meegemaakt en stommiteiten begaan. 
Wil je weten wie we zijn, wat we doen en hoe doorgedraaid we zijn?
Klik dan HIER en lees ook ons oude weblog, met leuke verhalen, handige hulpmiddelen en wetenswaardigheden.
"The Shoot Horses, Don't They?"
"One of the most memorable scenes from the film industry. Robert and Gloria meet and decide to enter a dance marathon, one of the crazes of the thirties. The grueling dancing takes its toll on Gloria's already weakened spirit, and she tells Robert that she'd be better off dead, that her life is hopeless - all the while acting cruel and bitter, alienating those around her, trying to convince him to shoot her and put her out of her misery. After all, they shoot horses, don't they?
Ik was jong en woonde nog thuis. Deze film heeft diepe indruk op mij gemaakt. Niet zo zeer de marathon, maar het slopen van het lijf.
Ik loop al "50 jaren een marathon, met veel pijn en spasmes Ik kan de laatste week niet meer dan maar 15 minuten uit bed. Net genoeg om het droge brood, thee en de water flesjes voor de volgende dag in bed te zetten.
Ik zou willen dat ik een vriend had als deze vrouw, dat hij wegloopt of doodgewoon zegt; "they shoot horses don't they'? en de gevangenisstraf voor lief neemt.
Elk beest dat mankeert wat ik heb, zou allang een spuitje hebben gekregen.
Waarom zijn de regels zo krom in Nederland?
Eergisteren vroeg ik me voor het eerst af, waarom ze me bij de geboorte niet dood hebben laten.
Ik was hartstikke blauw, lag helemaal dubbelgevouwen.
Wat kan de oorzaak zijn dat deze gedachte gisteren of eergisteren (tijd kwijt) in mijn hoofd kwam?
Twee personen weten het antwoord!
Bekijk/beluister de film in de lees verder
Lees verder...Dankbaar moet je zijn
Nederig en klein
't Leven dat is heilig ook al barst je van de pijn
Dankbaar moet je zijn
Nederig en klein
Wie leven wil gaat dood en wie graag sterft krijgt medicijn
En nu ben ik dus zelf
Zo'n beetje op de helf
Dat moet natuurlijk helft zijn maar dan rijmt 't niet zo fijn
En nou pas zie ik in
Het heeft totaal geen zin
Om goed en braaf en zoet en lief en nederig te zijn
Daar schiet je niks mee op
't Kost alleen je kop
Want dankbaarheid is mooi
Maar niet voor elke fooi
Want anders leef je strakjes in een grote klerezooi
Dankbaar zijn jawel
Maar nimmer op bevel
Al word je dat ook ingegeven met de paplepel
Dankbaar zijn is goed
Maar nooit wanneer 't moet
Omdat je daar uiteindelijk toch meestal zelf voor bloed
Pedoedelidedoedelidedap
Pidoedoep
Robert Long Dankbaar lyrics
Tot ziens
Dit is mijn laatste log.
Na 20 jaar heb ik door omstandigheden mijn relatie met Jack moeten beëindigen.
Ik ben al sinds november 2008 bezig met serieuzere zaken, waar de arts ineens niet meer achter staat.
Een deel van mijn familie heeft mijn wensen niet gerespecteerd en ik ben tegen mijn wil op een gesloten psychiatrische afdeling terecht gekomen.
Het ziekenhuis is totaal niet geschikt voor gehandicapten, en ik ben daarom 17 keer op de grond gevallen.
Het enige wat ik te horen kreeg van de verpleging: "Nee hè niet weer, ik heb reuma hoor!"
Ik heb geen benen meer, ik win! Ja, ik ben nu toch al gek verklaard, ik kan nu alles zeggen.
Even voor de duidelijkheid, ik heb het niet echt gezegd hoor
De naam van deze site "Doorgedraaid" komt wel heel dichtbij nu. 
Ja, ik heb nog steeds mijn humor. Nananana
Ons dorp, zo was het!
Hier en hier stonden we nog voor een cameraman om mee te werken aan de DVD van de "Senioren-en Route" wat er verbeterd kan worden op straat.Wat naïef waren we nog in 2005, terwijl beter moesten weten na het meewerken van een consumentenprogramma. Kanonne, wat een kromme zin, ik ben moe, en laat alles lekker zo staan.
Dat hadden ze ook moeten doen met onze winkelstraat, zo zag hij er uit voor 2000.
Gewoon een brede weg waar je als fietser veilig ingehaald kon worden door vrachtauto's.
Overal op-en afritjes op de hoeken veilige oversteekplaatsen en nog veel meer goede zaken die door de vernieuwing plaats hebben moeten maken voor een onveilige drukke winkelstraat.
Lees verder...
Indisch schilderij nu zelf geschilderd :D
Ik kon het niet laten, maar ik wil eindelijk wel eens eens plakkaatverf frutseltje van wat ik vroeger altijd tekende nog eens proberen.
Ik heb Plakkaatvef in huis, maar natuurlijk niet de Bob Ross penselen, dus het is met die bibberhandjes precies het schilderij geworden wat ik vroeger altijd maakte.
Voor diegene die niet weten wat het moet voorstellen;
van links naar rechts; Palmbomen, het huisje wat nog steeds niet lukt met afdakje en al, het pad wat naar de rijstvelden loopt.
Ik zie de rijstvelden er ook niet in, omdat mijn vingers die kleine lijntjes niet kunnen trekken die de velden moeten scheiden, verzin te maar.
De rode Flamboyan, nog wat palmboompjes en natuurlijk nog 1 aan de rechterkant.
De grote vulkaan de Krakatau en de stralende zon, geen idee of die er wel op stond, maar de zon moest er op!
Ik weet niet of het schilderij in onze huiskamer, voor of na de uitbarsting in gemaakt. Het zou ook anak krakatau kind van krakatau kunnen zijn, dat is waarschijnlijker als ik zo naar de data van de verschillende schilderijen kijk.
Ik tekende dit overal als ik maar iets had om te tekenen, een stukje steen op de tegel was al voldoende. Dit werd nadat het klaar was natuurlijk direct door mij weggeveegd. Niemand mocht het zien, het was iets van thuis.
Ik durf hem bijna niet te plaatsen maar ik kan hem altijd weer weg halen, zoals vroeger. 
Ik heb trouwens nooit geverfd alleen met potlood en stiften getekend. Ik heb het schilderij ook nooit meer gezien.
Het 10 jarige verfgekledder staat op de lees verder.
Ojee, dit staat nu vast op de verkeerde website.
Lees verder...
zeldzaam geld?
Dit biljet heb ik in 1981 van mijn oom Ot uit Amerika gekregen.
Hij zei dat het een zéér zeldzaam biltjet is, want het is een foutprint. Er zijn er maar weinig van gedrukt.
Bron: klik HIER
"Het meest geaccepteerd zijn de 1, 5, 10, 20 en 50 dollarbiljetten. Een twee dollar biljet komt u haast nooit tegen. Deze zijn gewild bij verzamelaars."
Gevonden!!!!
HIER had ik het over een liedje waar de hele familie op zoek naar is gegaan.
Uiteindelijk heeft broer Frenkies na veel surfen het nummer, gezongen door Jasperina de Jong, gevonden.
Peg blij, iedereen blij, want wij blijven zoeken en piekeren.
Luister HIER naar het rare nummer
Frank bedankt, ik kan weer slapen.
Peggy
Voorziening half aangepast
Ik kon het niet laten om hier een foto van te nemen.
Er zijn maar weinig parkeerplaatsen voor gehandicapten om te kunnen genieten van het uitzicht over het de zee bij Zandvoort.
Zo, wat een kromme zin, laat hem lekker staan.
We willen parkeergeld betalen, maar geef dan ook de gelegenheid om te betalen.
Dit gaat met die rare stoep echt niet lukken als je in een rolstoel zit, om het geld in de geleuf te gooien.
Een inva voorziening half aangepast!
Gemeente Zandvoort, geweldig gedaan! Peggy
Zandvoort aan zee
Op 08 oktober heb ik me volgestouwd met pijnstillers en heb me in de nieuwe auto van Jack gewerkt.
Dat was echt hard werken, want de opstap is te hoog, je kunt ook zeggen, mijn benen zijn te kort.
De handgreep zit op een andere plaats waar ik met mijn korte armen niet bij kan, dus Jack moest even aan mijn armen sjorren, zodat ik de handgreep kon vastpakken.
Even bijkomen, puffen. Jack was de stewardess in haar auto en showde me alle snufjes van de auto. "Aan de linkerkant in de deur ziet u een knop waarmee u de ramen kunt openen"
Met de Navigator waren we snel, en zonder te verdwalen bij Nieuw Unicum, waar ik Janneke een tekstbericht zond om te vragen of ze thuis is.
Ik ga niet voor niets toeren uithalen. Ze was thuis en we hebben heerlijk zitten kletsen, we hebben elkaar zeker al twee jaar niet meer gezien.
Het instappen ging hier nog problematischer, want hier is geen stoep. Jack hield mijn rolstoel strak degen de auto zodat ik mijn voetensteun als opstapje kon gebruiken.
PFFFF, wat een gedoe, maar het lukte.
Op naar de zee, waar we domweg alleen naar de golfjes hebben gestaard.
Jammer dat er geen harde wind stond en hoge golven waren, maar je kunt niet alles hebben.
Ik ben nu gebroken, maar ik heb de zee gezien!!!!!!
De branding
Een paar weken geleden kwamen Ria en Steven even langs voor een pi(s)stop, ze waren onderweg naar hun vakantieadres. Heerlijk naar de zee.
Ik vertelde dat ik van broer Jim een flmpje heb gekregen van de branding, omdat ik zelf zo graag nog eens met de voeten in branding wilde staan.
Dit is er door lichamelijke omstandigheden niet van gekomen, vandaar dat mijn broer dit filmpje heeft gemaakt.
Ria zei dat ze voor mij met haar voeten in de branding zou gaan staan, en dat Steven dit zou filmen.
We hebben een gezellige middag gehad, en zij zijn daarna weer verder naar hun vakantieadres gereden.
Kort geleden kreeg ik een envelop in de bus met een DVD-tje erin, en een zakje zand met schelpen.
Achterop de envelop stond gelukkig wel Ria en Steven, want anders had ik dat schijfje niet in mijn computer gestopt.
Het is een geweldig filmpje geworden opgedragen aan Jackie en Peggy.
Je ziet de zee, de prachtige golven, de vogels die de schelpen kapot slaan, de honden femke en Suske en natuurlijk Ria die dik gekleed bij de branding staat.
De zee was op dat moment zelfs te koud voor de honden, dus zij ging speciaal voor mij diep bukken om met haar handen in de branding te staan.
Het is zo'n fantastisch gezicht en leuk gedaan. Ik kan er geen genoeg van kan krijgen, en bekijk iedere avond even de twee filmpjes.
Ria en Steven Bedankt voor dit geweldige cadeau
Kus van Jackie en Peggy
Wie weet de tekst?
Broerlief Jim heeft me weer aan het denken gezet, en waar ik ook zoek op het internet, ik kan de tekst niet vinden.
Vandaag heb ik uit pure ellende mijn zus Mar en jongste broer Frank ook gebeld. Hij zei direct; "O nee hè!"
Ik bel hem wel een heel laat met een domme vraag, vooral als ik op vakantie ben, want dan kan ik niet internetten.
Ik zong de 1e zin en hij vulde het direct aan, dus hij kent het nummer, maar niet verder dan ik, wel met dezelde 2e zin.
Het lied komt uit de jaren 70 en wordt/werd gezongen op Turkse muziek.
Poes juh ellukuh ochund wel juh tanduh, was juh wel juh nekkie.
Jims versie van de 2e zin; Sinturklaasie let op al die dinguh....
Zus Mar en broer Frank zingen het net als ik;
Sinturklaasie lekkur bakkie drinkuh.............
Het slaat werkelijk nergens op, we kennen geen van allen de rest van het lied. Misschien was het wel een reclame kan ook.
Oja, volgens Jim wordt het gezongen door Jasperina de jong.
Wie helpt me aan de tekst of youtube filmpje?
Peggy
Bierfeestje onder de poort
Vanavond hoorde ik stemmen in de poort, en hoewel ik het verrekte koud had, ben ik toch naar buiten gereden.Er stonden 2 jongens, 1 met brommer/scooter en ik vroeg; "Hai jongens, feessie aan het bouwen?"
De poort lag vol met plastic bekertjes en ook buiten de poort.
Bij mijn voordeur in de bosjes ligt nog steeds een vaatje bier.
Jack heeft gekeken hoeveel liter, volgens haar 5.
Gelukkig voor de jongelui was ik zelf onder invloed, maar dan van de pijnmedicatie, anders hadden ze allemaal een knappe bekeuring gekregen.
Jammer dat ze de rotzooi zo achterlaten.
Deze twee jongens kwamen net aan, en ik vroeg ze of ze dan ook weer snel weg wilden gaan.
Ik begrijp nog steeds niet wat de jongen bedoelde met; "We gaan nu toch op een goede manier weg hè?" Hij vroeg het gewoon vriendelijk, en ik zei dat ze het prima deden.
Totdat hij zijn brommer aanzette om weg te rijden.
Misschien moet de politie toch maar weer vaker rondrijden.
Peggy
Nieuwe vormgeving NR penning
Later bleek dat in het lege vak mijn handtekening moest staan, ik dacht dat het een loop kruk was.
Ik zou kosteloos een nieuwe toegezonden krijgen.
Mooi dacht ik, totdat deze ook snel vervaagde.
Ik werd gebeld door een NVVE medewerker of ik mee wilde werken om de oorzaak van de vervaging op te sporen.
Ze vroeg of, en welke medicatie ik gebruik, nou ze was wel even bezig om alles te noteren.
Lees verder...
Twee pond zwaarder
Klik op de foto voor groter!
Zaterdag 2-10-09 lag ik nog lekker in mijn bedje, toen de telefoon ging.
Het was mijn oudste broer Jim die vertelde dat Nancy met de kleine in het dorp zijn, en of ik het leuk zou vinden als ze bij me langs kwamen.
Ja natuurlijk, alleen zou ik niet 1-2-3 mijn bed uit zijn, en kant en klaar voor bezoek.
Ze bleven nog wel even in het dorp.
Aangezien het aankleden al meer dan een uur duurt, besloot ik na de wasbeurt, om alleen mijn pyjama bovenstuk, vest, sokken en schoenen aan te trekken. Iedereen denkt waarschijnlijk; "Nou dan had je net zo goed je broek en een T-shirt aan kunnen trekken." Nee, want de broek aantrekken is enorm lastig met dat elastiek in de taille. Gelukkig maar dat ik tegenwoordig in bed eet, en mijn pijnstillers inneem, zodat die wat ingewerkt zijn om met wat minder pijn de dag te beginnen.
Lees verder...
