Indisch schilderij nu zelf geschilderd :D
Ik kon het niet laten, maar ik wil eindelijk wel eens eens plakkaatverf frutseltje van wat ik vroeger altijd tekende nog eens proberen.
Ik heb Plakkaatvef in huis, maar natuurlijk niet de Bob Ross penselen, dus het is met die bibberhandjes precies het schilderij geworden wat ik vroeger altijd maakte.
Voor diegene die niet weten wat het moet voorstellen;
van links naar rechts; Palmbomen, het huisje wat nog steeds niet lukt met afdakje en al, het pad wat naar de rijstvelden loopt.
Ik zie de rijstvelden er ook niet in, omdat mijn vingers die kleine lijntjes niet kunnen trekken die de velden moeten scheiden, verzin te maar.
De rode Flamboyan, nog wat palmboompjes en natuurlijk nog 1 aan de rechterkant.
De grote vulkaan de Krakatau en de stralende zon, geen idee of die er wel op stond, maar de zon moest er op!
Ik weet niet of het schilderij in onze huiskamer, voor of na de uitbarsting in gemaakt. Het zou ook anak krakatau kind van krakatau kunnen zijn, dat is waarschijnlijker als ik zo naar de data van de verschillende schilderijen kijk.
Ik tekende dit overal als ik maar iets had om te tekenen, een stukje steen op de tegel was al voldoende. Dit werd nadat het klaar was natuurlijk direct door mij weggeveegd. Niemand mocht het zien, het was iets van thuis.
Ik durf hem bijna niet te plaatsen maar ik kan hem altijd weer weg halen, zoals vroeger.
Ik heb trouwens nooit geverfd alleen met potlood en stiften getekend. Ik heb het schilderij ook nooit meer gezien.
Het 10 jarige verfgekledder staat op de lees verder.
Ojee, dit staat nu vast op de verkeerde website.
Lees verder...
zeldzaam geld?
Dit biljet heb ik in 1981 van mijn oom Ot uit Amerika gekregen.
Hij zei dat het een zéér zeldzaam biltjet is, want het is een foutprint. Er zijn er maar weinig van gedrukt.
Bron: klik HIER
"Het meest geaccepteerd zijn de 1, 5, 10, 20 en 50 dollarbiljetten. Een twee dollar biljet komt u haast nooit tegen. Deze zijn gewild bij verzamelaars."
Zandvoort aan zee
Op 08 oktober heb ik me volgestouwd met pijnstillers en heb me in de nieuwe auto van Jack gewerkt.
Dat was echt hard werken, want de opstap is te hoog, je kunt ook zeggen, mijn benen zijn te kort.

De handgreep zit op een andere plaats waar ik met mijn korte armen niet bij kan, dus Jack moest even aan mijn armen sjorren, zodat ik de handgreep kon vastpakken.
Even bijkomen, puffen. Jack was de stewardess in haar auto en showde me alle snufjes van de auto. "Aan de linkerkant in de deur ziet u een knop waarmee u de ramen kunt openen"
Met de Navigator waren we snel, en zonder te verdwalen bij Nieuw Unicum, waar ik Janneke een tekstbericht zond om te vragen of ze thuis is.
Ik ga niet voor niets toeren uithalen. Ze was thuis en we hebben heerlijk zitten kletsen, we hebben elkaar zeker al twee jaar niet meer gezien.
Het instappen ging hier nog problematischer, want hier is geen stoep. Jack hield mijn rolstoel strak degen de auto zodat ik mijn voetensteun als opstapje kon gebruiken.
PFFFF, wat een gedoe, maar het lukte.
Op naar de zee, waar we domweg alleen naar de golfjes hebben gestaard.
Jammer dat er geen harde wind stond en hoge golven waren, maar je kunt niet alles hebben.
Ik ben nu gebroken, maar ik heb de zee gezien!!!!!!
De branding
Een paar weken geleden kwamen Ria en Steven even langs voor een pi(s)stop, ze waren onderweg naar hun vakantieadres. Heerlijk naar de zee.
Ik vertelde dat ik van broer Jim een flmpje heb gekregen van de branding, omdat ik zelf zo graag nog eens met de voeten in branding wilde staan.
Dit is er door lichamelijke omstandigheden niet van gekomen, vandaar dat mijn broer dit filmpje heeft gemaakt.
Ria zei dat ze voor mij met haar voeten in de branding zou gaan staan, en dat Steven dit zou filmen.
We hebben een gezellige middag gehad, en zij zijn daarna weer verder naar hun vakantieadres gereden.
Kort geleden kreeg ik een envelop in de bus met een DVD-tje erin, en een zakje zand met schelpen.
Achterop de envelop stond gelukkig wel Ria en Steven, want anders had ik dat schijfje niet in mijn computer gestopt.
Het is een geweldig filmpje geworden opgedragen aan Jackie en Peggy.
Je ziet de zee, de prachtige golven, de vogels die de schelpen kapot slaan, de honden femke en Suske en natuurlijk Ria die dik gekleed bij de branding staat.
De zee was op dat moment zelfs te koud voor de honden, dus zij ging speciaal voor mij diep bukken om met haar handen in de branding te staan.
Het is zo'n fantastisch gezicht en leuk gedaan. Ik kan er geen genoeg van kan krijgen, en bekijk iedere avond even de twee filmpjes.
Ria en Steven Bedankt voor dit geweldige cadeau
Kus van Jackie en Peggy
Bierfeestje onder de poort
Vanavond hoorde ik stemmen in de poort, en hoewel ik het verrekte koud had, ben ik toch naar buiten gereden.Er stonden 2 jongens, 1 met brommer/scooter en ik vroeg; "Hai jongens, feessie aan het bouwen?"
De poort lag vol met plastic bekertjes en ook buiten de poort.
Bij mijn voordeur in de bosjes ligt nog steeds een vaatje bier.
Jack heeft gekeken hoeveel liter, volgens haar 5.
Gelukkig voor de jongelui was ik zelf onder invloed, maar dan van de pijnmedicatie, anders hadden ze allemaal een knappe bekeuring gekregen.
Jammer dat ze de rotzooi zo achterlaten.
Deze twee jongens kwamen net aan, en ik vroeg ze of ze dan ook weer snel weg wilden gaan.
Ik begrijp nog steeds niet wat de jongen bedoelde met; "We gaan nu toch op een goede manier weg hè?" Hij vroeg het gewoon vriendelijk, en ik zei dat ze het prima deden.
Totdat hij zijn brommer aanzette om weg te rijden.
Misschien moet de politie toch maar weer vaker rondrijden.
Peggy
Gehandicapte parkeerpaal
Vrijdag was ik zomaar het dorp in, ik moest er even uit. Bij Nuis kwam ik buurman Gerard tegen en we kletsen totdat we een kabaal hoorden.
We keken om en ik zag he invalideparkeerbord op de grond liggen, nou is tie echt invalide geknakt.
Nog een geluk dat er geen kind of fietser of lopend persoon onderliep. Ja ik had er ook net kunnen rijden, maar dan sloeg dat bord echt op mij.
Oeps hoe later, hoe gekker ik ga kletsen.
Ik denk netjes te zijn en dit direct even door te geven bij de rayonwinkel. Kan niet, het is vrijdagmiddag!
Goed, dan het politiebureau, oeps hebben we niet meer.
Gerard heeft het bord op een nette manier op de invaplek gelegd zodat er geen ongelukken meer mee kunnen gebeuren.
Ik hoef niet alles door te geven, genoeg mensen hebben dit bord zien vallen.
Jammer dat de onderkant van de paal niet te zien is op de foto, maar het is mee een raadsel hoe die spontaan kan omvallen.
Peggy
Slangetjes kapot
Donderdag belde ik firma Klotz om 8.00 zoals afgesproken. Ik kreeg de noodlijn weer, want het was nog geen 8.00u, mijn wekker loopt voor.Ik zette de tv aan en 8.05 belde ik opnieuw, weer de noodlijn. “Het is nu echt na 8.00 hoor” “Meestal drinken ze eerst een kop koffie en gaan dan op pad”, zei de man.
Ja duh, dan lijkt het me juist handig om de telefoon tijdig om te zetten, want dan kunnen ze het rooster nog veranderen.
Eindelijk heb ik dan iemand aan de lijn, en die zegt dat ze vandaag komen. Vandaag, in de morgen, middag hoe laat? Jack kreeg haar transfusie en daar ben ik zo goed als altijd bij om kraantjes open en dicht te laten zetten als ze in slaap valt.
“De monteur mag geen aftershave ophebben, want ik heb erg gevoelige longen."
"Ja,dan kan het pas morgen, want iedereen is al onderweg.”
“Ik kan niet nog een dag zonder warm water en verwarming, als die monteur komt, ligt er hier in de badkamer een washandje en een handdoek. Hij kan de aftershave er afwassen." Lees verder...
Combiketel kapot!
Ik wilde me net klaar maken voor bed, en zat met mijn handen onder de koude straal te wachten totdat het heet werd. Even uit en weer aan, maar het water bleef koud. Inmiddels had ik het ook ijskoud gekregen, want een spast kan niet tegen kou.
Verdorie, nooit heb ik last met die ketel, en gisteren kreeg dat ding een servicebeurt van wel 20 minuten door twee mannen en nu heb ik geen heet water!
Ik lag nog in bed toen de heren dinsdagochtend aanbelden. Ik opende de deur met de hallofoon, omdat het lijf er niet uit te trekken was.
De heren blijken niet te kunnen lezen. Er staat een papier op het raam dat het verboden is om met geurtjes op binnen te komen. De oudere man liep door naar de badkamer en ik kreeg me een walm aftershave in mijn longen, die direct begonnen te protesteren.
Ik hoesten tot bijna aan kotsen toe, en mijn puffer lag nog op het midden van het bed.
Bianca was inmiddels binnen gekomen en kwam op mijn gehoest af. Ik liep zeker al wat blauw aan, want ze begreep direct dat ik mijn inhalator nodig had. Na twee pufjes kon ik weer een beetje ademen, maar zat wel in een spasme waar ik niet uit kwam.
Mijn hele dag naar de maan, omdat mannen niet kunnen lezen!
Druk weekje
Afgelopen week was een druk maar heerlijke week.Ik heb mezelf op woensdag 9-9-09 lekker laten verwennen bij de schoonheidsspecialiste met een volledige relax gezichtsbehandeling. Dit is nog van het verjaardagsgeld wat ik van moeders heb gekregen, en het was zalig.
Ik moest wel even lachen om het new age cd’tje van gedraaid werd; “Veel drinken” inside joke.

Donderdag was even minder, want ik had geen internet verbinding. Na een uur met Ziggo aan de telefoon te hebben gehangen, werd de verbinding verbroken.

Die jongen sprak zo onduidelijk of met een accent, dat ik net mijn vader leek. “Wat?”
Er was iets met de internetkaart in mijn pc, maar wat heb ik niet kunnen verstaan.
De volgende dag opnieuw verbinding te krijgen. Soms zijn er gewoon werkzaamheden waar de jongelui aan de telefoon niet van af weten, en is er later weer internet. Niet dus!
Ik belde vrijdag Dave en hij had een gaatje, hij bekeek snel waar het probleem zat. Lees verder...
De fantasiewereld van kinderen
Afgelopen zondag werk ik knettergek van de grote groep kinderen die al 2 uur door de poort rende.Ik stond onder de douche en aangezien het niet netjes is om in je nakie de kinderen te woord te staan, heb ik me eerst netjes in mijn pyjama gehesen.
Douchen en aankleden daar ben ik al gauw anderhalf uur zoet mee, en de kinderen waren DRUK!!
Nieuwe herrie. De stalen pilaren werden hardhandig bewerkt met een plank, tak weet ik veel. Mijn kop schreeuwde; “Houd op” maar ik telde rustig tot 20, trok de deur open en zag een jochie van 4 a 5 jaar oud, druk in de weer met een grote tak. In de fantasievolle geest van dit kind was de tak een zwaard, en vocht het jochie met zijn denkbeeldige vijand.
Ik reed naar buiten en vroeg het kind; “Wil je heel even stoppen?” Hij stopte direct, en ik zag dat hij nog een zwaard in zijn T-shirt op zijn rug had zitten.
Ik keek onder de poort en zag stepjes, fietsen en wel 20 kinderen, allemaal zo jong en tevreden spelend met takken, waar ze pijlen en bogen mee maakten.
Zonder geluid zou ik het liefst naar hun spel blijven kijken, Lees verder...
Middagje vissen
Weer een dag met een sterretje, maar wel met wat hulp van mijn witte vriendinnetjes. 
De ochtend was hectisch, veel mensen die binnen wandelden telefoon enz. Mijn fysiotherapeute heb ik extra werk gegeven, want alleen doorbewegen was niet voldoende. Mijn heup voelt aan alsof hij ieder moment uit zijn kapotte kommetje kan schieten. Ik heb een paar spieren laten masseren, want ik wilde namelijk nog een dag genieten van het mooie weer.
Buuf Ans vroeg of ik zin had om naar de ark van haar dochter te gaan om te vissen. Ja, daar had ik wel zin in, lekker aan het water zitten staren naar een dobbertje.
Met 3 flesjes drank en veel brood heb ik de Speedy weer gepakt en ben naar Ans gereden. Ik weet namelijk de weg niet naar de ark, en Ans was mijn navigator.
Ik wilde de snelste route, want dat is makkelijker voor mij om te onthouden, euh denk ik. Jemig, dat is wel erg snel, dat vergeet ik direct.
We spraken eerst even met de buurman over zijn vissen. Buurtkinderen vangen vissen en gooien die bij hem in de vijver, gelukkig alleen de kleine vissen anders is de bak overbevolkt.
Bij Sandra parkeerde ik Speedy in de schaduw, het ding sprak al Chinees. Vreemde tekens komen dan in de display te staan, maar als ik hem uit en weer aanzet dat geeft hij weer de snelheid aan. Speedy is net als zijn baasje opperdepop.
Alleen met de Speedy op pad
Vandaag was een heerlijke dag en ik ben er met de Speedy op uit geweest. Ik dacht ons rondje wel zonder Jackie als Tom Tom te kunnen rijden. Nou blijkt mijn zicht toch wat minder te zijn dan ik dacht want straatnaambordjes en bewegwijzeringsbordjes kan ik pas lezen als ik er pal onder sta.Dat werkt dus niet als je op de weg bent, drie keer rondjes draaien op de rotonde schiet niet op.
Het 1e stuk ging prima, Bottelierspad, Krommespieringweg linksaf de weet ik veel straat op en dan oversteken om langs de Polderbaan te komen.
Zag ik ineens twee fietspaden, nooit eerder opgevallen, maar ik let nu beter op omdat mijn voorrijder er niet is.
Ik wist dat ik een bruggetje over moest, dus ik kneep mijn ogen tot spleetjes en daar zag ik het ding. Het was heel rustig op de weg, en er reed een fietser voor me, ook handig.
De spotters hadden een slechte dag want de Polderbaan werd niet veel in gebruik genomen als landingsbaan. Ik blij, want mijn koppijn is nog steeds niet weg. Eind van de weg, waar ik telkens vriendelijk gegroet werd, en ik gelukkig Margreet Dolman binnen kon houden, rechtsaf. Makkelijk, ik kon geen andere weg inslaan.
Ik had er flink de vaart in, want ik heb mijn banden op laten pompen bij de garage. Ik genoot!
Tja, en dan ergens bij de verkeerslichten begon ik te twijfelen. Drie Merenweg? Dat is Hoofdorp, ik moet naar Vijfhuizen!
Lees verder...
Politie gebeld
Donderdag 9 juli was mijn favoriete dag, niet dus. 
Mijn spc werd weer verwisseld en dat ding zat hartstikke vast, dus terug in mijn blaas geduwd. Gelukkig had ik 2 blaas ontspanners genomen, maar die bleken nog niet eens voldoende te zijn, dus even wachten tot dat de blaas een beetje was uitgekrampt.
Veel tijd had ik niet, want de rest van mijn lijf begon ook gezellig mee te doen. Ik moest zo snel mogelijk weer in mijn rolstoel om de rest van mijn spasme op te vangen.
"Gewoon draaien, direct trekken en de nieuwe er in duwen"
Draaien, likken en dippen, van de reclame.
Mijn spc-gang bloedde flink, omdat daar net een adertje langs loopt die iedere keer wordt opengetrokken.
De catheter zit weer, maar toch maar weer op 7 weken gezet ipv 8 weken. De verpleegster is trouwens geweldig hoor.
Om 19.15u kwamen twee brommertjes die luid brullend mijn slaapkamer vulden met hun uitlaatgassen. Ik hoestte, en pufte wat af. Mijn spc schuurde gezellig een stuk in en weer uit de blaas om mijn gang nog verder te irriteren.
Even bijkomen, gelukkig ben ik op tijd gestopt met ademhalen, en was redelijk snel weer in staat om te bewegen.
Langzaam reed ik naar het portiek waar ik de brommertjes zag staan. Ik moest even controleren of ze inderdaad in het portiek zaten, want voor het zelfde geld zijn ze bij opa of oma op bezoek.
Ik stak mijn kop om de hoek van de deur en keek. "Hallo" hoorde ik ineens. Ik keek omhoog en zag de twee jongens op de trap zitten, ik heel verbaasd; "Hey Hallo" en reed weer terug naar huis, waar ik binnen achter de buitendeur de politie belde.
Natuurlijk eerst de brommertjes op de foto gezet.
lees verder
Lees verder...Grof huisvuil
Op donderdag 2 juli is het huis van de buurvrouw leeg gehaald, en alle spullen zijn onder mijn badkamerraam neergezet.
Ik lag voor pampus in bed, en had helemaal geen zin om te kijken wat de herrie bij mijn muurtje veroorzaakte.
Mijn vader kwam langs, en hing uit het raam om te kijken. Volgens de leeghaler mocht hij de spullen hier neerzetten van de conciërge. Beetje vreemd, dat had hij dan wel even met mij mogen overleggen.
Kan je nog verder stoppen dan ik nu al doe?
Goed, ik ga naar de wc, eet wat om morgen ook weer mijn uit te moeten, en ben uit pure nieuwsgierigheid buiten bij mijn muurtje gaan kijken.
lees verder Lees verder...
Herman is volwassen
Herman wilde donderdag 14-5 weer eten. Het was dag 9 en hij wilde hetzelfde hebben als dag 4.De andere Herman zag er zo raar uit dat het een spontane abortus is geworden. Hij is door de wc gespoeld.
Ik gaf de eerste Herman 150 gram meel, 200 gram suiker en 2 dl melk, en nu bedenk ik me ineens…heb ik hem wel melk gegeven? Ik ben nog zoooo moe van de theatervoorstelling van Lenette, ik weet het niet meer.

In de veronderstelling dat ik alle ingrediënten in de kom had gegooid, moest Herman in 5 bakjes verdeeld worden. Weer een foutje, want ik had er ineens 6.
Bovendien mocht ik pas de volgende dag door gaan met het bakken van Herman.
Ik was flink aan het doordraaien, en gooide bij het nieuwe kwakje 1.5dl olie, 250 gr. suiker, 350 gr. meel, 3 eieren, 1 lepel zout, 100 gram gehakte chocolade, 2 eetlepels bakpoeder, 2 eetlepels kaneel, en 2 geraspte appels.
Hahaha nu ik het lees en in tik, zie ik dat er nog veel meer fout is gegaan, dat heb je met slechtziende ogen.
Ik las 2 eetlepels geraspte appels. Ach twee regels door elkaar halen en je hebt een fantastisch recept.

Ik kon mijn handige rasp niet vinden, dus heb ik de appel in kleine stukjes gesneden, ik dacht; “Ik zie wel wat het wordt.”
De oven stond al op temperatuur, het beslag wat zo dik als cement was, heb ik in de anti-aanbak springvorm gelepeld.
Na 20 minuten in de oven, zag ik dat ik de tijd verkeerd had ingesteld.
Het moet op 1 uur en 15 minuten, maar ik zette de oven op bijna 2 uur. Hoe bedoel je moe? De temperatuur moest ik ook aanpassen en heb gegokt op 160 graden, anders zou de onderkant verbranden en de bovenkant nog wit zijn.
Als een klein kind zat ik voor het ovenraampje te kijken, en vol ongeloof zag ik de cake tot bijna over de rand komen.
“Ping”, nee niet ping, ping, drup.

De cake was klaar, hoe werkt zo’n springding ook weer?
Verdorie, het is toch een antiaanbaklaag, waarom bleef de cake dan plakken?
Lees verder...
Herman is geboren!
Herman is op dinsdag geboren.
Het lijkt nu nog een kwakje, maar begint niet veel leven met een kwakje in een bakje?
Ik kreeg Herman van Ans buurvrouw en goede vriendin, het is een vriendschapscake uit Zweden.
Dat moet het gaan worden tenminste, of mij dat gaat lukken zien we de komende dagen.
Ans nam ook een stuk van de echte cake mee, waar Herman een deel van is.
Herman kan met een goede verzorging na ruim 10 dagen volgroeid zijn.
Een nadeel is dat hij niet van de ijskast houdt, dat hebben we dan gemeen, want ik heb ook liever warmte.
In Hermans geval vind ik het niet verstandig om hem op het aanrecht te laten staan, maar ach, ik probeer het gewoon.
Op dag 4, dat is vandaag, kreeg de kleine enorme honger.
Ik ben geen opvoeder dus moet ik de regeltjes volgen via een papiertje. Ik heb zelfs voor dat joch boodschappen gedaan!
Hij had vandaag 2 dl melk, 250 gr meel en 200 gr suiker nodig op te groeien.
Ik heb een tweeling, dus heb de mixer er maar bij gepakt.
Ik ben een beetje uitgeschoten met de melk bij een van de Hermans.
Wat wil je als een spast 2 dl ergens in moet gieten.

Gelukkig slapen ze voorlopig en hebben op dag 9 pas weer honger.
Ik ben benieuwd of ik de tweeling groot, knapperig en lekker kan maken.
Het resultaat laat nog even op zich wachten, maar ik houd jullie op de hoogte.
Ja, ik weet het ik ben een beetje aan het doordraaien, maar ik kan niet naar buiten.
Ik moet me rustig houden om "fit" te zijn om naar Lenette te gaan, en dan ga je blijkbaar vreemde dingen doen.
Peggy
Lekker?
Aangezien ik toch op/in "De kom" was, nog maar een poging gewaagd voor mijn moccapunt.Ik probeer al twee jaar een moccapunt te kopen, maar ik ben altijd te laat.
Er was alleen nog een slagroompunt.
De slagroom smaakt niet meer zoals vroeger, zei de oude muts.

Tegen beter weten in en omdat ik gewoon eens een gebakje wilde, heb ik de slagrooompunt tocht gekocht.
Er zat geen smaak aan.
De fruitsalade die ik ook op/in "De Kom" heb gekocht, was wel heerlijk. De sinaasappels zijn weer niet lekker.
Jammer dat je aan de buitenkant niet kunt zien of ze droog zijn en hoe ze smaken.
Misschien dat de andere sinaasappeltjes wel lekker zijn.
Een uurtje weg en ik was kapot, ik moet me nu maar rustig houden, (nog rustiger?) anders kan ik niet eens naar Lenette.
Wat heeft Peg gedaan?
Ik ben eergisteren (woensdag) bij de kapper geweest, en durf weer in de spiegel te kijken.
Natuurlijk was ik de volgende dag gebroken, en ontzettend spastisch, maar dat heb je er voor over.
Ik heb heel veel boeken gelezen, ik heb zelfs de blindenbieb gebeld om te vragen of ik ipv 4 boeken 6 in omloop kan krijgen. Geen enkel probleem, en echt heerlijk als je even niets anders kunt.
DVD's kijk ik ook veel, maar broerlief Ted heeft zomaar wat uit de kast getrokken, en de meeste zijn B films die je het liefst doorspoelt. Je moet wat, dus kijk je ze toch.
Vandaag heb ik uit frustratie mijn tuinmeubeltjes gewassen. Ik heb nu toch al spierpijn, dan kan je beter iets doen waardoor je reden hebt om spierpijn te krijgen. Zo, wat een kromme zin, ben moe, maakt niet uit.
Ik heb de 10 liter gieter 5 keer gevuld met gloeiend heet water. Niet echt slim, want ik moet een drempel over en heb mijn benen een beetje verbrand.
Een emmer water met bleek, ja zeg, ik ga niet boenen! Een borstel op steel en een schuurspons hebben 4 stoelen, 2 tafels en 2 voetenbankjes schoongemaakt. Helaas moest ik het wel vasthouden en bewegen, gaat vanzelf als je trilt.
Een tafel in het achterste deel van de tuin was helemaal groen uitgeslagen, daar heb ik wel even op gezwoegd.
Zelfs met pure chloor, (ik weet het heel onvriendelijk voor de natuur) krijg ik die niet meer wit. Het weer zit er in, nou die zit ook geregeld in mij.
Nu maar hopen dat het zonnetje het laatste werk doet, en ons weer laat stralen.
Ik ben nu voldaan moe, en ga lekker naar mijn bed.
Mandy, de miaaauw van Jack, logeert bij mij, en wil vooral 's nachts spelen en ge-aaid worden, dom beest, maar wel lief.
Niet op fouten nagelezen, komt misschien nog.
Peggy
Nieuwe hangjongeren
Sinds enkele weken heb ik weer koters in de poort en onder mijn raam. Ik vraag heel vriendelijk of ze niet onder de poort willen staan, omdat het zo doordreunt in mijn huis.
Excuses, excuses, heel lief, maar als ze vervolgens onder mijn raam gaan hangen, schiet ik er weining mee op.
Ik had ze één dag wel beet. 
Een heel verliefd gevlochten stel stond weer naast mijn huis, en toevallig voelde ik me redelijk.
Ik ben naar ze toe gereden, en ben achter ze gaan staan tegen mijn muur. Binnen enkele minuten waren ze verdwenen.
Aangezien de groep weer groter wordt, en de herrie erger wordt heb ik ze gisteren nogmaals verzocht om ergens anders te gaan staan. Dit deden ze ook, ze waren heel beleefd en boden hun excuses aan.
Aangezien ik denk dat de jongelui dit weer snel vergeten zijn, heb ik het met mijn vriendin Ans overlegd wat te doen.
Thumbelina in het GKZ
Ik ben nog steeds oververmoeid door spasmes, dus ben ik met mijn oude hobby verder gegaan.Het staat op een ander weblog, maar omdat ik dit filmpje erbij heb gevonden, vind ik het ook wel goed genoeg om het hier neer te zetten.
Tegenover onze zaal voorbij de kluisjes was een klapdeur. Het was er altijd donker, je zag maar weinig mensen die kant op gaan, het had iets mysterieus. Op een dag toen ik me stierlijk verveelde, ben ik door de klapdeur gegaan.
Allemaal kleine kamers, uit één van die kamers hoorde ik iemand zachtjes huilen. Ik keek door het raam en zag een jongen of een meisje in een traliebedje liggen. Ik ben naar binnen gegaan en vroeg waarom ze zo moest huilen.
Ze sprak niet, maar ik had inmiddels geleerd, om in de ogen van iemand te kijken, om te zien of iemand mijn woorden begreep of niet. Dit kind, was helder begreep alles wat ik zei, maar kon niets terug zeggen. We communiceerden toch, ik stelde een vraag die met knipperende ogen werd beantwoord. Één keer is ja, twee keer is nee.
Ze huilde omdat ze zich zo alleen voelde. Ik wilde haar wel voorlezen maar er stonden geen boeken. Ik wilde wel spelen maar er waren geen spelletjes. Dit tengere kind, die net zo goed 4 als 8 jaar kon zijn, had helemaal niets in haar kamertje om mee te spelen.
Ik tekende met een stift, die ik uit mijn tasje haalde, een gezichtje op mijn duimen. Ik pakte twee gekleurde papieren zakdoekjes en bond ze om mijn duimen, en ik had twee poppetjes. Ze vond het poppenspel prachtig, en stil schaterde ze het uit.
Ik ben vaak bij haar langs gegaan, totdat het op een dag anders was. Waarom was het zo donker aan die kant, waarom waren de gordijnen van haar box dicht? Ik vroeg het de verpleegster en ik kreeg het botte antwoord. ‘O, die is doodgegaan.’ Meer niet, geen uitleg, geen troostende woorden, alleen deze kille zin.
Ik ben naar mijn schuilplaats gereden, de kleine wc op afdeling O, en heb stilletjes, maar lang zitten huilen.
Peggy
GKZ reünie
Gisteren zijn Jack en ik naar de reünie van de Trappenberg geweest. Voor ons gewoon het Gooiskinderziekenhuis.We waren en al om 12.15u dus hebben we maar eerst wat in de auto gegeten. We zagen busjes af en aan rijden, en we werden steeds meliger, omdat we de troubadour bij de deur hoorden zingen. Helemaal in pak en gitaar begroette hij iedere nieuwkomer. Verdorie, hadden we toch eerder naar binnen moeten gaan.
We besloten toch maar de rolstoelen te pakken. Ik probeerde uit de auto te klauteren, maar zo'n rit nekt me al flink, dus dat ging niet meer zo makkelijk.
Ik viel achterover, volgens mij hield Jack vast, maar ze hield me tegen, zei ze. Ik heb een vermoeden dat ze mijn zenuwen wilde breken door een geintje.
Ik kwam niet meer overeind en Jack lag aan de andere kant langs haar deur gezakt.
Carnaval is voorbij hoor deurzakker!

Ze trok me aan mijn kant overeind en gebroken ging ik in mijn stoel zitten. “Rustig meiden, er staat een troubadour en je wilt niet dat hij voor je gaat zingen."
Eerst even snel een foto maken van het hoofdgebouw, wat over het grasveld nog aardig hetzelfde lijkt. Het zou afd M kunnen zijn, L de grote hal en B zien er van buitenaf nog hetzelfde uit.
Het was koud, dus ben ik niet verder gereden, bovendien had ik nog steeds een knallende koppijn en durfde de parfum walmen eigenlijk niet goed aan. We zijn heel muissssssstil langs de troubadour gekropen met fluisterstem; “Mag ik even voor?” .
Een sms-je naar Karin en Hanno, die waren met de auto een ritje aan het maken over het terrein. Hm, hadden wij ook kunnen doen, maar niet aan gedacht.
Binnen was het druk, bij de tafel moest je je naam in een boek schrijven, en je kreeg een naamsticker op je trui. DRUK!!!!!
Lees verder...
Nog 1 dag rust
Donderdag is mijn laatste terugtrekdag. Het is veel te snel gegaan, maar ik ben dan wel een paar keer gestoord.
Normaal komen er dan een paar dagen bij, maar zaterdag gaan Karin, Hanno, Jack en ik naar de reünie van het GKZ.
De rondleiding door het hoofdgebouw gaat niet door, maar ik heb gevraagd of het op een andere dag wel kan. Ik ben een doordrammer.
Natuurlijk wil ik er dan niet als een oude vrouw uitzien, en heb vorige week al een afspraak bij kapper Bas gemaakt op 26-2-09, in de hoop dat de temperatuur dan wat hoger is.
Mijn haar krijgt dan weer wat kleur en wordt weer pittig geknipt, sambal bij?
Op woensdag 25-2 had ik al om 10 uur een afspraak met Henk, maar dat logje komt misschien nog wel een keer.
Dit is de ochtend van het vliegtuigongeluk net voor de polderbaan. Henk heeft gemerkt hoe geestig mijn huis is.
De CD speler ging uit zichzelf keihard aan, en nee er zit geen afstandbediening op.
De belastingaangiften staan klaar om verzonden te worden.
Veel foto's gescand voor de Indische kant van de familie, maar moet nu nog uit mijn fotoboeken scannen.
Ik heb bijna iedere dag kunnen uitslapen, heb veel dvd's gekeken en naar muziek geluisterd. Soms lekker meegekrast, want mooi zingen gaat niet meer. Arme bovenburen.
Eigenlijk heb ik meer weken nodig, want ik ben nog niet uitgerust. Ik ben wel rustiger, maarja ik kreeg ook niet meer zo veel prikkels.
Ik heb nu ma,di en wo mensen voor langere tijd over de vloer gehad, morgen weer fysio en naar de kapper.
Hoe zal het overmorgen zijn met de prikkels?
Peggy
Boek versnipperd
Eerst met de hand, daarna netjes intikt met een typemachine en veel blunderpap gebruikt om de fouten weg te witten.
Hierin beschreef ik mijn herinneringen uit het Emma-en Gooiskinderziekenhuis, mijn verdriet mijn dromen, mijn hoop en toekomst, kortom alles waar een kind mee bezig is.
Het boek gaf zich niet gemakkelijk over.
Ik had het zo goed gebonden, dat ik een bloedspoortje achter liet bij het op de tast lossnijden van de bladzijden en kaft.
Afscheid van een boekje. Lang gekoesterd, maar al meer dan 20 jaar niet meer gelezen.
Nu eindelijk versnipperd
Het is goed zo!
Peggy
Nieuwe scanner
Dit is mijn nieuwe scanner.
Jack heeft hem gisteren voor me gehaald en gebracht.
Mijn oude hp scanjet 2400 heeft kuren, en mijn gescande foto's hebben allemaal strepen.
Hoog tijd voor een nieuwe dus.
Ik zit in mijn terugtrek weken en mijn plan was om de foto's uit de boeken van mij vader te scannen.
Dat blijkt niet zo makkelijk te zijn. Oh het scannen gaat prima maar het bewerken dat moet ik nog onder de knie krijgen.
Mijn begrijpend lezen is verdwenen net als een aantal andere functies die een lijf behoort te kunnen doen. Haha begrijpend schrijven bijvoorbeeld.
Ik kap er maar weer mee, want dit slaat nergens op.
Vandaag sinds lange tijd mijn daisyspeler weer gebruikt. Ik ben wakker gebleven, omdat ik tijdens het luisteren van het boek bezig was met mijn nieuwe scanner.
Nog veel te doen in mijn terugtrektijd, zal ik wel de tijd hebben om me zielig te voelen? De rest van het jaar mag het niet meer, dus janken meid.
Peggy
Ziggo traag
De reden van mijn afwezigheid!
Vorige week moest Ziggo weer bezig zijn met onderhoud.
Deze arme man zat de hele ochtend bij de kastjes te werken.
Wat zal hij het koud hebben gehad.
De hele week was mijn internet zo traag dat ik niet eens zin had om te internetten.
Ik heb een andere bezigheid gevonden........de belastingaangifte 2008! Bijna alles is klaar om in te vullen en digitaal te verzenden.
Jammer dat mijn internet nog steeds té traag is om logjes te plaatsen.
Ik hoop dat morgen alles weer snel is.
Peggy
Palmpasen in GKZ 1955
Mijn broer zond me deze week dit filmpje van het GKZ uit 1955. Het was toen nog een sanatorium. We herkennen alles nog! 
Mijn schoonzus brengt gehandicapte kinderen naar mytylscholen, dit keer een andere route.
Ze moest naar de Trappenberg waar ik 2 en half jaar heb gelegen, daarvoor lag ik al een half jaar in het EmmaKinderZiekenhuis,waar ik na mijn liesoperaties eerst een tijd in traxie moest. Daarna de operaties aan beide heupen, om de beurt, door de slager.
Iedere keer een gipsbroek, wat ik verschrikkelijk vond, maar das een ander verhaal en sneu. 
In 1968 kreeg ik deze operaties en moest na ongeveer een half jaar in het GooisKinderZiekenhuis revalideren. Ik kwam op M7 terecht, waar ik Karin Z. als eerste zaalgenoot tegen kwam. Ze lag ook in traxie, beentjes in de lucht ivm de vele botbreuken. Ze heeft OI in de ergste vorm.
Totaal verbijsterd bleef ik achter, kijkend naar het geval op mijn bed. Ik wilde het snoep pakken, maar tuurlijk kom je daar niet bij vanuit je rolstoel. Snoep, zo lekker maar zeldzaam in het gkz. Lees verder...
Niet Reanimeren een recht petitie
Ik kreeg via mijn mailbox van blogse de vraag of ik deze petitie onder de aandacht wil brengen.
Op mijn oude weblog wordt nog steeds enorm veel op dit onderwerp gereageerd.
Ik heb zoals jullie weten alle documenten, niet reanimeren penning, pas enz om mij niet te reanimeren.
Bron: Nederlandse Reanimatieraad
"De richtlijn om niet te starten met
reanimeren is op 1 punt aangepast. Nieuw is dat de leekhulpverlener niet start
met reanimeren als direct een geldige niet-reanimerenwens van de patiënt
zichtbaar is, of wordt getoond."
Dit is niet voldoende, ambulancepersoneel zal reanimeren.
Laat niet reanimeren een recht worden, en onderteken deze petitie!
Peggy
De regering pakt ons weer!
Ik heb net mijn toetsingsinkomen voor 2009 berekend. Het is dat Jack de brief gaf, want ik heb het niet ontvangen. "Sorry mevrouw, u had hem wel moeten krijgen."
Bovenaan de brief staat; "Het betreft aftrek ziektekosten of andere buitengewone uitgaven verandert: gevolgen voor uw toeslagen"
Mijn bureau ligt bezaaid met papieren, en ik zit met een knallende koppijn van alles op te zoeken en in te vullen.
Op belastingdienst site vind ik het volgende veranderingen;
Ik kom er niet helemaal uit, want is de huishoudelijke hulp in 2009 ook niet meer aftrekbaar?
Ik bel naar de belastingtelefoon 0800-0543 en luister naar het menu wat voorbij komt, en nog eens, want door de spanning vergeet ik te luisteren. Telefoneren is voor mij spasmeopwekkend.
Wachttijd 7 minuten, spanning.........ik weet niet meer wat ik moet vragen. Heb ik wel het juiste scherm open........waarom is alles zo verdomd klein op die papieren? Mijn spasme schiet overal naartoe, hopelijk wil mijn tong nog wel meewerken, en kan de telefoniste me verstaan.
Fijne feestdagen
Tandpasta project
Ik heb van 1968 t/m juli 71 in het GKZ gelegen, nu heet het de Trappenberg.
Mijn klaslokaal was “De Zaan” op P5, mijn leraar was Bert van H.
Hij zorgde ervoor dat je met plezier naar school ging, en verzon iedere keer weer nieuwe projecten.
We moesten bijvoorbeeld tandpasta fabrikanten aanschrijven en proefmonstertjes bietsen. Waarom we dit deden weet ik niet meer, misschien omdat we voor handenarbeid spullen nodig hadden, of om nette brieven te schrijven.
Er kwamen veel dozen met proefmonstertjes binnen, ik weet nog steeds niet of ze echt per post kwamen. Ik kan me de tubes tandpasta nog goed herinneren, alle merken.
Hele lieve kleine tubes, soms met mini tandenborstels, die we natuurlijk mochten gebruiken. Dat hebben Emmy F. en ik ook gedaan, alleen niet om onze tanden te poetsen.
In een dolle bui hebben we de vloer van afdeling O, waar toen de ergotherapie lokalen zaten, onder handen genomen.
Emmy kneep (rijdend in haar elektrische rolstoel) de tubes leeg. Ik lag op een rola en smeerde de tandpasta met mijn handen uit over de vloer, die waren ook gelijk schoon.
Natuurlijk werd ons gelach opgemerkt door de verpleging, en die vond het niet zo leuk wat wij met de vloer gedaan hebben.
We kregen een emmer water en een dweil en moesten het opruimen. Tandpasta, water en schrobben geeft SCHUIM, dus nog meer plezier. De afdeling werd schitterend wit, later sprankelend, stralend schoon.
We haalden veel streken uit, daarom kan ik me niet meer herinneren of we als straf voor deze schoonmaakactie, de nacht in de badkamer van afdeling L hebben doorgebracht.
Ik denk het wel!
Peggy
Dit stukje heb ik op verzoek geschreven voor de nieuwsbrief van de Trappenberg. Het is inmiddels geplaatst.
Een week zonder internet
Even snel doorgeven dat ik van Ziggo bericht heb gekregen, dat Jack en ik, en natuurlijk de hele wijk, een week lang geen internet verbinding zullen hebben ivm kabelwerkzaamheden.
Heel vervelend als dit in de winter je enige contact is met de buitenwereld. Ik kan onder de 12 graden niet naar buiten, omdat ik direct in een strekspasme schiet. Ligt er een plank in de stoel en probeer die dan maar krom te krijgen.
Ik moet nu ook de afspraak met optelec afzeggen. Ik zou woensdag mijn beeldvergrotings software krijgen. In de brief las ik dat internet verbinding noodzakelijk is. Nou ja, een week of twee later maakt ook niet uit.
Ik kan nu natuurlijk wel al die foto's eens uitzoeken, en kijken welke ik wil laten afdrukken. Een verschrikkelijke klus, maar ik vind foto's in een album toch gezelliger, vooral als er visite is.
Wie weet is de storing kort, maar dan weten jullie waar ik uithang, en dus niet kan reageren.
zwaai Peg
Politie in huis
Gisterenavond even over zeven uur ging de deurbel. Ik pakte de hallofoon en zei; "Hallo?" 
Een gehaaste stem vroeg of ik naar de deur wilde komen. Waarom, waar gaat het over?
We zijn van buurtactie Cordee (Cordaid) we doen een buurtonderzoek en willen met u praten.
Nou, daar had ik dus helemaal geen zin in om met deze kou in de deuropening te gaan praten, bovendien heb ik nooit van Cordaid gehoord. Ik zei dat ik gehandicapt ben en niet de deur open kan doen ivm de kou. Snel gingen ze weg, té snel.
Ik vertrouwde het niet helemaal, want in december komen er altijd rare snuiters aan de deur die je een formulier onder je neus stoppen.
Ik vertelde het Jack en zij vond het ook vreemd.
Dat krijg je er van als je geen hangjongeren overlast meer hebt, dan weet je het nummer van de politie niet meer uit je hoofd.
Jack wist het nog en ik belde, heb ik meer dan 10 minuten in de wacht gestaan!
Bijgewerkt?
Ik denk dat ik de meeste logs, die Blogse per ongeluk heeft gewist, nu wel weer hier heb neergezet.
Niet helemaal zoals het was, want dat krijg je nooit, maar als ik maar weet wat we gedaan hebben.
Ik mis nog wel een paar logjes, maar die moet ik uit mijn agenda halen. Tis maar goed dat ik een groot letterschrift agenda heb, daar kan je veel in schrijven.
Nu kan ik met een gerust hart doorgaan met ziek zijn.
Peggy
De fotosessie
Ineens bedacht ik me dat mijn haar waarschijnlijk coupe wanhoop zou zijn, en ik vroeg om een spiegel. Veel té donker in die hoek, dus ik kon niets zien.
Peter heeft al eerder prachtige pasfoto's van me gemaakt, dus ik had er wel vertrouwen in.
Hij stelde de hele boel op, zoals achterwand, ondergrond, licht van alle kanten ook van boven.
Ja, daar is de fotosessie dus voor, om een mooie foto te maken, die later naast mijn kist komt te staan.
Wees maar niet ongerust, zo ver is het nog niet. Ik maak altijd na 5 jaar nieuwe foto's voor de zekerheid.
Zoveel klanten en dan herinnert hij zich nog waarom ik een fotosessie wil.
We werden twee keer gestoord door klanten die pasfoto's wilden laten maken. Ik vond dat niet erg, was eigenlijk wel gezellig, ze lieten me ook het resultaat zien.
We gingen weer verder, en ik maakte me zorgen om mijn glimkop, en vroeg of hij het kon weg photoshoppen. Geen enkel probleem alles kon weg, goed weg die foto's van Peg.
Ik zat lekker sportief rechtop, omdat mijn rugleuning net opnieuw gespannen was, maar dat vond hij té stijf.
Ik zette mijn voeten op de bagagestepjes en dat was al beter, maar ik moest meer naar voren buigen. "Jakkes, wat komt hij dichtbij met die enorme camera" dacht ik.
Hij bleef maar knippen, das toch wel een voordeel met een digitale camera, kost je geen rolletjes.
De rest ben ik kwijt door een foutje van Blogse. Misschien staat het nog ergens anders, en vind ik het nog, maar niet nu! Peggy
Bij de schoonheidsspecialiste
Woensdag is mijn verwendag, dus vanmorgen lekker uitgeslapen en vanmiddag ben ik naar de schoonheidsspecialiste geweest.
Marcella's kuuroord blijkt al 8 jaar op de dijk te zitten. Nooit geweten, omdat het tussen gedeelte van de dijk zo ontoegankelijk is voor rolstoelers.
Ik had de grote schoonmaak van anderhalf uur voor mijn gezicht gevraagd, en wat krijg je daar voor?
"Een huidanalyse, reiniging, peeling/borstelapparaat, harsen en epileren van de wenkbrauwen, stomen onzuiverheden verwijderen, massage gezicht decolleté, een maskertje en lichte dag make-up."
Marcella was een beetje bang tijdens mijn transfer naar de heerlijke relaxstoel.
Nadat ik haar vertelde dat het echt wel ging, hield ze me niet meer in de houdgreep, en legde ze onder mijn knieën een rol.
Leuk, dat haarnetje dat zal mijn pas geknipte kapsel goed doen.
De massages waren heerlijk.
Ze pakte zelfs mijn schouders en nek mee die knap gespannen zijn, nu zijn niet alleen mijn schouders knap, mijn koppie mag er ook weer zijn.
Harsen van de wenkbrauwen heb ik nooit eerder laten doen, het blijkt dus helemaal geen pijn te doen.
Of had ik zoveel pijn dat ik het harsen epileren, de prikjes en het betere knijpwerk niet voelde?
De rest is foetsie door een foutje van blogse, misschien komt het nog ergens bovenn maar niet nu.
Peggy
Kruipende ambtenaren?
foto oude stoep
De stoep voor ons huis wordt opnieuw gelegd, en het wordt prachtig.
In december 2006 heb ik bij de gemeentewinkel doorgegeven dat de stoep gevaarlijk is.
Lees DIT log.
Helaas heb je pech als de stoep meer dan 10 meter verbeterd moet worden, want dan is er namelijk toestemming uit Hoofddorp nodig.
Mijn melding werd gefaxt, maar ik denk dat dit niet echt gebeurd is.
Ik vermoed dat iemand met het papiertje in zijn mond kruipend naar Hoofddorp is gegaan om het af te geven.
Het antwoord is door een medewerker van Hoofddorp ook kruipend in Onsdorp aagekomen.
Ja, nu begrijp ik waarom het 2 jaar heeft geduurd voor ze de toestemming kregen om de stoep opnieuw te leggen.
Eindelijk gebeurt er wat, de werkmannen zijn druk bezig.
Nu hopen dat dat het goed blijft liggen, want volgens mij zitten er mollen die gangen graven.
Nog even en dan hoe ik niet meer bang te zijn om met mijn rolstoelwielen in de grote openingen tussen de tegels te blijven zitten.
Peggy
Tekeningen uit het Jappenkamp
Ik heb niet alle tekeningen bekeken, maar ik kan me voorstellen dat het bekijken van de tekeningen emoties los kunnen maken.
Klik niet op de bron van geheugen van Nederland, indien u niet aan de beelden van
het jappenkamp herinnerd wenst te worden!
Bron: geheugen van Nederland
Toen Nederland in 1940 door het Duitse leger onder de voet werd gelopen, raakte Nederlands-Indië afgesneden van het moederland. In 1942 werd de Nederlandse kolonie zelf ook bezet, door Japan. De blanken verdwenen in honderden kampen, volledig afgesloten van de buitenwereld. Mannen werden gescheiden van vrouwen en kinderen; er waren krijgsgevangenkampen en burgerkampen. Voor de meeste mensen duurde deze internering bijna drie jaar of langer. In totaal werden 140.000 burgers en militairen geïnterneerd.
L. Lancée, In de rij bij de kraan, tekening gemaakt in een leesboek
Sommige geïnterneerden hebben in dagboeken verslag gedaan van het dagelijks leven in de kampen, anderen hebben hun herinneringen in memoires vastgelegd. Foto?s uit de kampen zijn niet of nauwelijks voorhanden; de foto?s die er zijn, dateren meestal van na de Japanse capitulatie op 15 augustus 1945. De enige oorspronkelijke beelden van de leefomstandigheden in de Japanse kampen zijn de getekende impressies van geïnterneerden. De omvangrijkste verzameling op dit gebied wordt beheerd door het Museon in Den Haag, maar ook het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie heeft een belangrijke collectie. In de verzamelingen bevindt zich werk van bekende kunstenaars, maar ook veel amateurs hebben hun dagelijks leven in tekeningen vastgelegd.
Via deze webpagina's zijn de collecties kamptekeningen van zowel NIOD als Museon integraal te bekijken. Elke tekening is een momentopname, maar samen geven ze een goed beeld van hoe het leven er in de kampen uitzag; en hoe de leefomstandigheden er naar het einde van de oorlog toe steeds slechter werden.
Indië-Herdenking in Tweede Kamer
Indië-Herdenking in Tweede Kamer
In de hal van de Tweede Kamer hebben de voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer een krans gelegd bij de Indische plaquette. De kranslegging is altijd een dag voor de herdenking van de Japanse capitulatie op 15 augustus 1945. Op die dag kwam in Zuidoost-Azië een eind aan de Tweede Wereldoorlog.
De plaquette in de hal van de Tweede kamer is bedoeld om de slachtoffers te herdenken van de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië.
Morgen is de jaarlijkse herdenking bij het Indisch Monument in DenHaag. Op Bronbeek in Arnhem komt volgend jaar een Indisch Herinneringscentrum.
Ik heb niet alle tekeningen bekeken, maar ik kan me voorstellen dat het bekijken van de tekeningen emoties los kunnen maken.
Klik niet op de Link van geheugen van Nederland, indien u niet aan de beelden van
het jappenkamp herinnerd wenst te worden.
Bron: Teletekst
Tekeningen jappenkampen op internet
Op internet zijn tekeningen gezet van het leven in de Japanse kampen in het voormalig Nederlands-Indië. Het werk is gemaakt door mensen die daar gevangen zaten. De digitale expositie is HIER te zien op geheugen van Nederland.
Er bestaan maar weinig foto's van de kampen, wat de tekeningen erg waardevol maakt. Het zijn volgens de site de enige oorspronkelijke beelden van het leven in de jappenkampen.
De tekeningen laten bijvoorbeeld de interieurs van de barakken zien, het gebrek aan voesel en de dwangarbeid.
In de oorlog zaten zo'n 140.000 mensen opgesloten in de kampen.
Grove fout verholpen
Op 16-10-2008 stond er niets meer op ons weblog, anderhalf jaar dagboek foetsie. Ons geheugen ook gewist, want daarom zet ik alles wat we meemaken op het net, we vergeten veel.
Nog erger was dat ik vorige week nog dacht om een back-up te maken, maar door ziekte is dat niet gelukt.
Ik las dit bij het inloggen;
"Door een grove fout is de database met alle logs per ongeluk verwijderd. Helaas zijn er geen backups beschikbaar, omdat we een tijd geleden zijn overgestapt op een andere server. We zijn destijds vergeten om de backup machine te activeren. Hierdoor beschikken we helaas dus niet meer over een backup. Alle logs zijn dus kwijt van een aantal jaar. Dit is de grootste tegenslag die Blogse.nl in haar bestaan heeft gekend. Nogmaals onze excuses!
Niet direct in paniek raken, komt wel weer goed dacht ik, hoopte ik. Toch maar een briefje naar de beheerders en een halve dag later is doorgedraaid weer zichtbaar.
Mededeling: door een fout zijn er een flink aantal berichten kwijt geraakt. Door onvoorziene problemen, hadden we geen backup die jonger was dan die van 05-08-2008! Alle logs die erna geschreven zijn, zijn helaas verloren gegaan!
Ik heb met mijn agenda en mijn hyves een deel kunnen terug vinden. Het komt er allemaal wel weer te staan, maar nu even niet.
Wel jammer dat ik alle reacties van die logs kwijt ben.
Natuurlijk heb ik nu wel een back-up gemaakt, hoewel ik niet zeker weet of dit gelukt is.
Voor de zekerheid ook maar op een andere site heel ver weg gezet.
Tot over.................
Peggy
Correcte bewoordingen
Met toestemming van Kim overgenomen van haar hyves site.
De rolstoelgebondene zei tot de geleidehondafhankelijke: 'Hé, visueel beperkte, wat vind jij er nou van?'
'Waarvan?', vroeg de stokgebondene.
'Nou, van al die woorden die ze voor onze aandoeningen gebruiken', zei de motorisch uitgedaagde.
'Tja', zei de lichtmissende, 'ik zeg altijd maar, blind is blind, en lam is lam.'
'Dat vind ik nou ook', zei de bewegingsgeremde, 'maar dat vindt de normaalfunctionerende niet.'
'Nee', zei de zichtgestoorde, 'maar daar moet je je niks van aantrekken. De valide medemens grossiert in eufemismen.'
'In wat?', vroeg de zitgenoodzaakte.
'In eufemismen', zei de oogongelukkige. 'Dat zijn correcte bewoordingen die voorzichtigheid willen uitdrukken, omdat de lichaamsonbeperkten niet zo goed weten hoe ze met ons moeten omgaan.'
'Aha', zei de looponmachtige, 'is dat het? Vinden ze ons eng, denk je?'
'Nou eng, dat is misschien niet het juiste woord. Ze zijn soms wat ongemakkelijk in onze nabijheid misschien, en daarom verzinnen ze dat soort woorden. Maar, karretjesgekluisterde, daar kunnen wij zelf ook wat aan doen.'
'Wat dan, lichtontberende?'
'Nou, door ze op hun gemak te stellen. Door ze te laten zien dat wij veel meer overeenkomsten hebben dan verschillen. We moeten uit ons eigen hoekje komen, we hebben een stempel. Wij zitten al twintig jaar in de Wajong, jong zijn we allang niet meer. We zijn hier ooit geparkeerd. Jij met je rolstoel, en ik met mijn hond. Ik ben trouwens al aan mijn derde hond bezig sinds ik in de Wajong zit.'
'Heb je die andere twee opgegeten?'
'Nee, die zijn gestorven van ouderdom. Ik wil zo graag terug in de maatschappij van de zogenaamd gewonen, en daarom zijn wij allemaal vanaf nu wij - nooit meer wij en zij.'
'Goed gesproken, blinde.'
'Ja hè, lamme? Zal ik je rolstoel duwen? Dan moet jij zeggen hoe ik moet lopen.'
Vincent Bijlo
(Bron: UWV Perspectief nr. 2 - juni 2008)
Zalige zondag
Zondag 8 juni was het prachtig weer en ik MOEST fietsen van mezelf!Het begin was zwaar, want niets deugde aan de fiets. Hij trekt naar rechts, mijn knie ligt in de vernieling door die stang en mijn humeur was skrikluk!
Ik was gewoon doodmoe van de herrie. Om toch een beetje het
vakantiegevoel te krijgen reden we via het Bottelierspad, wat prachtig
in bloei staat HATSJIE, naar Vijfhuizen.
Het waaide flink en we waren nog niet zo lang onderweg, en ik moest al
een armetierig volkoren koekje naar binnen werken, want mijn energie
begon al te stromen. Helaas de verkeerde kant op, uit mijn lijf. Vier
koekjes naar binnen gepropt en ik kon weer verder.
Heel verstandig besloot ik op de Krommespieringweg niet langs de Polderbaan te rijden, en dat niet vanwege de extra herrie van de stijgende vliegtuigen, maar omdat het toch 3 extra kilometers zijn, die misschien net té veel zouden zijn.
Lees verder...Elektriciteit gemeten
Vrijdag heb ik de aan de conciërge gevraagd of hij weet of er een bon is uitgeschreven voor de elektricien. Ik vertelde in het kort wat er met mijn apparaten gebeurt.Zijn commentaar was; "Je hebt veel te veel apparaten op 2 stopcontact dozen staan, dat trekt stroom". Ik er direct bovenop; "De apparaten staan allemaal uit, er staat er maar 1 standby." "En toch trekt het stroom!"
Wel geinig. Hij belde iemand van de woonmaatschappij, (dit is weer een andere naam geworden), en middenin het gesprek viel zijn gsm uit. "Vreemd, er is toch genoeg bereik." Hij belde nogmaals maar kreeg geen verbinding meer. Ik kon het niet nalaten om te zeggen; "Dat is nou de straling in mijn huis"
Vanmorgen moest ik al om 5.30 opstaan, want rond 7.30 zou de elektricien voor de deur staan.
Patrick B, van de fa. Kroon begon direct met het doormeten van de meterkast en de stopcontacten.
Het is iets aan de hoge kant 2.43 maar volgens hem hebben we hebben allang geen 2.20 meer. Het is tegenwoordig al 3.30 en het mag dan nog 10% afwijken. Patrick is een snelle prater, komt een beetje druk, druk, druk over, en dat op de vroege morgen.
Het is wel een aardige jongeman, hij is een oud Onsdorper en kent dan ook veel bewoners.
Hij weet wat de zendmast op de wielerbaan, en hij is ook nog naar buiten gegaan om naar de zendmast op het gebouw gaan kijken.
Hij vermoedt dat de problemen worden veroorzaakt door deze zendmasten. We hebben nog even staan praten over de apparaatjes die tegenwoordig allemaal draadloos zijn, en alles zendt maar. Hij gelooft ook dat dit niet goed kan zijn voor de gezondheid.
Nog maar een keer meten, net alsof het de bloeddruk van het huis is, het kan fluctueren.
Hij kan er verder niets mee, hij zal het op de bon schrijven en mijn lijst met elektriciteit rariteiten meenemen.
Misschien moet er een paar dagen een kastje komen om te kijken of de stroom pieken en dalen vertoont.
Hij gelooft me in ieder geval wel, kan me ook niet schelen of hij me niet gelooft, als ik maar de extra elektriciteit kwijtraak.
Ik wacht het maar af, en blijf voorlopig de stekkers er 's avonds maar uittrekken.
Peggy
Apparaten leven zich uit
Bron afbeelding
Ik heb op mijn oude web-log wel eens verteld dat er rare dingen gebeuren in mijn huis. Geen idee waar ik het over heb? Een kleine opsomming;
- De radio heeft geen afstandsbediening, maar ik zie de knop draaien en ik heb de zenders zie ik in het scherm veranderen naar een andere radiofrequentie.
- De tv in de slaapkamer die zomaar van zender veranderde.
- De tv in de huiskamer veranderde van zender, terwijl ik de afstandbediening aan het schoonmaken ben. Jack dacht dat ik het per ongeluk deed, maar de batterijen lagen op tafel.
- Ik hoorde stemmen ergens van boven de luidsprekers, maar de stereo staat niet aan. Het klinkt een beetje zoals vroeger, toen kon je de piloten horen praten via de transistor radio, héél vervelend.
- De verwarming staat op 18 graden, en ineens hebben we het bloedheet, alsof de thermostaat omgedraaid is naar 40 graden.
- Het halogeen lampje ging met een luide klik van de schakelaar ineens uit.
- Het licht dimt telkens.............vanzelf, zonder dat er een stroomvretende machine aan is geslagen.
- Ik heb alle lichten uit gedaan om de hond ’s avonds laat uit te laten. Buiten sta ik ineens in de spotlight. Ik kijk achterom en zie dat de grote lamp aan is.
- De Tv in de slaapkamer staat overdag nooit op standby. Ik zette hem aan en kreeg niet het normale beeld maar een instellingsbeeld taal sprache. De tv maar weer uitgezet.
- Telefoons die piepen alsof de batterij leeg is, maar ze geven vol aan.
- De andere telefoon geeft telkens een blauw licht in het scherm, alsof er gebeld wordt. De stekker uit het stopcontact getrokken. Hij werkt nu gewoon als een normale telefoon zonder extra’s.
Waar blijven die meiden?
Lang geleden dat ik wat geschreven heb. De vakantie was heerlijk, maar heeft er echt ingehakt. Zo, wat zijn we moe!
- De zijn beide na onze vakantie bij de huisarsten geweest, en dat is wel een teken dat het niet zo lekker gaat.
- Ik ben ook bij de tandarts geweest, want er is weer een kies afgebroken. Ik mag terugkomen, oh wat ben ik blij.

- Mijn Spc is verwisseld
- Ik ben bij Ger (natuurman) geweest voor een bindweefsel massage, lekker pijnlijk.
- We zijn voor Jack bij de spalkenman geweest.
- Jack heeft haar afspraken bij Bartholomeus en Visio afgezegd, want ze kan ineens weer beter zien. Bovendien is het zo'n gedoe om weer iemand te vragen om ons naar Zeist te rijden.
- Ik mag, geloof ik, komende week naar de oogarts en Low vision. Ik zie bar slecht op het moment en het zand van Zandvoort zit in mijn ogen, tenminste zo voelt het.
- Ik probeer weer te bewegen, maar mijn lijf sputtert tegen. Ik doe het dus nog even lekker rustig aan.
- Ons dagboek van de vakantie Chaam en Deurne is eindelijk bijgewerkt, en kan ik de verhalen neerzetten.
- De foto's ben ik nog aan het bewerken, want die van Deurne zijn wat te donker of onduidelijk.
- Mijn administratie gedaan met hulp van een vergrootglas. Niet dat het ding zegt in welke map het moet hoor.
Flauw, ja doodmoe en dan krijg je deze onzin. - Heb wel de site van Stichting Het Reservewiel een beetje bijgehouden. Lekker ontspannend.
- Ik vergeet vast nog heel veel, maar in ieder geval genoeg redenen om even afwezig te zijn.
Met een beetje geluk plaats ik morgen een echt log. Nog geen idee waar het over gaat, maar dat verzin ik nog wel.
Zwaai Peggy
Brand in Nieuw Unicum
Begin van de week belde onze vriendin Janneke uit Zandvoort met ; "Heb je het al gehoord?". Ze woont sjiek in een huisje buiten het hoofdgebouw van Nieuw Unicum, een zorgcentrum voor gehandicapten.Ik had niets gehoord of gezien. Ze vertelde dat er midden in de nacht brand is geweest op het terrein van Nieuw Unicum. Ze merkte het pas de volgende dag, want het stonk verschrikkelijk.
De brandweerwagens kwamen zonder sirene, misschien om de bewoners niet te alarmeren? Het staat volgens Janneke niet in de dag-of weekbladen, zelfs niet in het Zandvoortse suffertje. Willen ze de brand in de doofpot stoppen?
Nou ja tis wel gedoofd.

Ze loodste me naar de pagina van de brandweer van Zandvoort.
Bron: Brandweer Zandvoort
Datum : 15-05-2008 Tijd : 02:15 Alarmgroep : Noord Uitgerukte Voertuigen : 847 + 849 + 854 + 743 + 752 + 595 Object : Nieuw Unicum
Foto's : © Arno de Kock
Klik op de foto's voor groot!
Middagje dorp
Ik ben vandaag naar het dorp gefietst, want ik moest nog het één en ander hebben voor de vakantie.
De spierpijn gaat gezellig met me mee, en de wind is tegen.
ZWAAR!!
Gelukkig was ik niet de enige die het zwaar vond fietsen, heb ik toch nog wat conditie.
Mijn 1e stop was de kinderboerderij, 2 foto's genomen en de batterijen waren leeg.
Lees verder...
Evenwichtig bordje
Ik laat de laatste tijd weer alles uit mijn handen vallen.
Ik heb zelfs mijn vader een keer uit zijn bed moeten bellen, omdat ik en bordje op de grond heb laten vallen.
Normaal heb je een paar grote stukken, maar dit keer was het een duizend en één schervenbordje, die stukjes gaan zo lekker door je banden heen. 
Zo zijn er ook nog een paar glazen gesneuveld, waar ik nu nog de scherven van vind.
Het bordje komt nog uit mijn ouderlijk huis, en brengt zelfs nu het gebroken is rust.
Het doet me denken aan het ying en yang teken.
Nu maar hopen dat ik ook weer in evenwicht kom.
Het bordje ligt al op de vuilnishoop hoor.
Peggy
Buiten gefietst tjilp tjilp
Wat een heerlijke dag lekker in het zonnetje naar de vogels luisteren. Tjilp, tjilp.
Jacks huishoudelijke hulp kon niet komen, dus dit is mijn 2e buitenrit vanaf oktober geworden.
Eerst onze banden op laten pompen bij de garage Zaal, waar heel aardige mensen werken.
We moesten het dorp uit, want ik had een tjilp tjilp bui, een beetje té vrolijk voor de medemens. Dat boekengeschenk is niet goed voor me, tjilp tjilp, tjilp.

We wilden niet direct de dijk op, en besloten de IJweg af te gaan richting Boesingheliede via de Schipholweg. Het ging echt geweldig ondanks mijn valpartij van gisteren en de aanhoudende blaasontsteking. Er wordt heel wat gekweekt in kassen, maar ook in mijn blaas en in het lab. Ik wacht met smart op een werkende antibiotica.
Ik had een donkere bril op tegen het felle licht, en mijn oude thermojas aan, want misschien zou het op de wind toch wel koud zijn tussen de akkers.
Ik heb weer heel wat mensen gegroet die ik helemaal niet ken, straal ik door mijn donkere glazen heen?
De wegen in ons polderland zijn saai en niet alle wegen zijn goed berijdbaar, al het geld gaat op aan roestige bruggen in Hoofddorp.
Op de Schipholweg bij de rotonde naar de Drie Merenweg stond Jack met een lekke band. Dat was balen, maar het zonnetje scheen en we parkeerden op het grasveld.
Jack belde de fa. Meyra via de spoedlijn. Lees verder...
Sodeju sudoku
Knettergek word ik van dit spel.
Jack heeft dit spel in boekvorm gekocht, maar we zijn er nog niet bedreven genoeg in, en gummen wat af.
Mijn ogen willen ook niet mee doen en mijn handen al helemaal niet, frustie!
Jack koopt daarom 2 bordspelletjes met grote en kleine steentjes, en we zijn al een paar dagen zoet, tot vanavond!
Dit spel kan ik niet oplossen. Ik heb al 3 keer het bord schoongeveegd, en ben overnieuw begonnen.
Ik staar me letterlijk blind op 3 foutjes, en ik weet niet hoe ik ze moet verschuiven om ze goed te krijgen.
Ik heb het nu maar opgegeven, (kijk naar de tijd) morgen probeer ik het nog een keer.
De antwoorden staan in het boekje, maar ik moet het zelf op kunnen lossen.
Zo kom ik nooit aan logjes schrijven toe, of boeken lezen.
Het is maar een 2 sterren spel, en alle anderen deed ik vrij vlot. Dit is sodeju een rot spel!
Wie durft er aan te beginnen en vult deze helemaal foutloos in?
Pas op, sudoku is verslavend!!!!
Peggy
Norton problemen
Ik heb al een tijd problemen met Norton 360, een ontzettend duur antivirus programma.
Het begon met een toepassingsfout bij het afsluiten. Ik heb daar op zo'n internet computer helpdesk een paar vragen gesteld.
Veel wijzer ben ik er niet van geworden. 
Ik kreeg alleen antwoord op de vraag hoe ik mijn klok weer goed kon krijgen.
Jack wist niet dat de klok iedere keer bij opstarten ingesteld moest worden, en toen ging Norton pas echt ververvelend doen. "Uw abonnement is verlopen" Ja doei, geldig tot eind december.
Ik in een chat met een medewerker van Symantec, waar ik 7 wachtenden voor me had.
SPANNEND!!! Een spast die wacht tot ze in actie moet komen. Ik heb een uur moeten wachten, dus ik stond onder hoogspanning. Ik had mijn dorp van stroom kunnen voorzien. 
De man heeft via de chat van alles uitgelegd, en ik had mijn virusscanner weer terug.
Helaas de volgende dag was hij weer weg. Ik wilde niet nog een keer chatten en nam de telefoon.
Nog meer stress, lang moeten wachten, maar deze man vertelde dat ik eerst de batterij moest vervangen.
Ik heb bij
Dave, DE PC man in Onsdorp, mijn charmanste stem opgezet, want mijn glimlach kon hij niet zien, en heb gevraagd of hij me tussendoor kon helpen, want het was maar een batterijtje vervangen. De lieverd kon de volgende dag. Hij heeft zelfs Symantec gebeld om Norton te synchroniseren en weg was Dave.
De volgende dag laat in de avond deed ik mijn pc aan en zag dat Norton weer in het rood stond. Ik ook, maar dan van woede!
Lees verder...De 6e landingsbaan van Schiphol
Ik ben bang dat de piloten denken dat mijn grijze haarscheiding de 6e landingsbaan is, en willen landen.

Volgende week wordt het weer beter, dan kan ik eindelijk naar de kapper!
Peggy
Wat is dit?
Ik ben er een hele dag mee zoet geweest. Ik heb gevochten en alles uit mijn handen laten vallen, maar niet één keer een verkeerd woord uitgesproken.

Wat heb ik mijn taalgebruik onder controle, beter dan mijn spasme.
Ik ben geweldig!
Weer een dag gefrustreerd bezig geweest met die printer.
Verwijderen en installeren, verwijderen snoertjes er uit halen. De stekker in een ander stopcontact drukken, en weer installeren.
Weet je wel hoe vermoeiend dat is, al die snoertjes uit te zoeken? De printer heb ik later maar naar beneden gezet, want ik was wel heel gevaarlijk bezig.
Iedere keer kreeg ik weer dit beeld, té lang voor een alt=, maar je begrijpt dat het een vervelende foutmelding is.
Ik moest er een foto van maken, om de tekst over te kunnen schrijven in een helpdeskbericht.
Goed daarna moest er een anti misselijkheid pil in, maar het was het waard.
Lees verder...
Printer frustratie
Gisteren dacht ik even wat achterstallige administratie te doen, en wilde de nodige kopieën maken.
Doet tie printer het ineens niet meer.
Naïef dacht ik een herstelpunt maken, kan niet!
Printer verwijderen, weer installeren, pakt hij de software niet meer!!!!!
"This driver is not supported on windos 2000" Wat nou windows 2000? Ik heb XP! De printer is oud een hp deskjet 840C, maar heeft het altijd gedaan.
Ik heb nog wel een driver gevonden, maar durf hem niet te installeren ivm mogelijke virusjes.
Natuurlijk heb ik een anti virus programma, de duurste van Norton! Ik
vertrouw hem niet eens, ik had beter de gratis AVG virusscanner kunnen
downloaden.
Aangezien ik die printer echt niet aan de praat krijg, heb ik Dave de
computerman gebeld. IS HIJ MET VAKANTIE tot 10 maart! Verdorie, ik heb
echt alles tegen, want mijn fax kan ik ook niet meer gebruiken om te
kopiëren, het papier blijft steeds vastzitten.
Het lijkt er dus op dat ik een andere klus moet gaan doen, tenzij iemand een oplossing weet om die printer laat printen.
Vroeger kon je met het windowsinstallatieprogramma "ontbrekende bestanden herstellen" dat kan dus ook niet meer. Weet iemand of je zonder problemen XP opnieuw kunt installeren?
Wel vreemd dat mijn
DVD speler eergisterenavond tijdens het computeren, zomaar klikte en
aanging, daarna begon hij zelfs te spelen. Daar moet je 2 keer een knop
voor indrukken!
Ik heb snel de afstandsbediening onder mijn dekens vandaan gehaald en
weer uitgeschakeld.
Wie is er weer met de knoppen aan het spelen? Zal
mijn printer daarom ook zijn driver kwijt zijn?
Goed ik wil dus hulp, HELP!!!!
Peggy
Administratief dagje
De vele spierontspanners die ik de laatste tijd geslikt heb, beginnen eindelijk te werken.
Ik ontspan, misschien ook omdat ik me heb terug getrokken van de hele wereld.
Vandaag heb ik me heerlijk uitgeleefd op Jackies administratie!
Een echte uitdaging, want door haar verhuizing vorig is niets meer in de mappen opgeborgen.
Bovendien mag ik nu veel weggooien, maar er moet ook veel naar andere mappen overgeheveld worden.
Ik heb Jacks administratie zoveel mogelijk in de zelfde kleuren mappen gestopt zoals ik ze heb, zodat het makkelijk terug vinden is.
Geel is medisch, blauw is belasting, zwart is rekeningen enz. Nog even de stickers maken, zodat ook Jack weet wat er in zit.
Daarna stort ik me op haar belastingaangifte, want ik heb gezien dat de belastingdienst alles weer op orde heeft.
Ik mag waarschijnlijk 3 belastingaangiften opnieuw versturen, leuker kunnen we het niet maken.
Gelukkig ben ik gek op administratie bijhouden.
Ik heb er wel een A4 leesloep bij nodig, want anders kan ik het niet lezen.
Ik hoop dat ik morgen geen migraine heb van de inspanning, maar ja, dan mag ik me zielig voelen.
Dat is het mooie van mijn terugtrekperiode
Peggy
HIER vind je alles over belastingvoordeel voor gehandicapten en chronisch zieken.
Mijn terugtrekperiode
Ik zit sinds 29 februari in mijn terugtrek periode en ik geniet er van! 
Even uitleggen wat mijn terugtrekperiode inhoudt.
Ik mag me 2 x 2 weken in het jaar zielig voelen, normaal in september en februari, maar dat is me al een tijd niet gelukt.
Ik heb briefjes op de voor-en achterdeur dat ik niet gestoord wil worden van 29-2 t/m 16-3.
Mijn voicemail opnieuw ingesproken en gezegd dat ik voor noodgevallen bereikbaar ben via mijn e-mailadres en de normale brievenbus in mijn voordeur. 
Ik laat de periode altijd iets uitlopen, want meestal komt er toch iets tussen.
Ik vind het ook vervelend om direct weer te maken te krijgen met witte jassen en andere medisch gedoe. Eerst weer rustig aan weer onder de mensen komen.
Mijn fysio en huishoudelijke hulp moet ik helaas door laten gaan, want ik ben gewoon té spastisch. Mijn beide huizen (lijf én echte huis) zijn een puinbak.
Bushokje vernield
Gisteren avond om 23.01 werd ik opgeschrikt door een luide knal.
Zelfs met mijn ramen en roosters dicht zat ik tegen het plafond zo'n herrie.
Gelukkig zat ik dik onder de spierontspanners, kon naar het raam rijden en op mijn spasme staan.
Ik keek door het raam en hoorde geschreeuw en zag 3 jongens wegrennen en 1 op de fiets wegrijden. Die fiets was vast van zijn jongere broer, want hij zat zich kapot te trappen om weg te komen.
Ik ging weer achter mijn computer, maar bedacht me ineens;
Stel dat het niet alleen één van de vele vernielingen was, maar dat er iemand in nood op de grond lag.
Niemand van de ouderen op dat gedeelte zal de politie bellen of gaan kijken.
Ik had geen rust meer, heb me snel in dikke lagen kleding gehuld en ben naar buiten gegaan.
Met 2 telefoons op schoot voor het geval er toch iemand gewond zou zijn.
Het bushokje lag flink in de vernieling, een plaat van het plafond is naar beneden gekomen en in ieder geval 1 groot raam ligt in gruzelementen.
Op de terugweg zag ik een jongen op een fiets gekleed in dezelfde lichtgrijze broek. Die heeft even een rondje gemaakt om te kijken of er mensen op de herrie zijn afgekomen.
De straat is goed verlicht. Ondanks mijn slechte zicht, ben ik er 99% zeker van dat dit dezelfde jongen is die wegreed na de knal.
Ik kon in ieder geval met een gerust gevoel uren later gaan slapen. Ik heb niemand gewond laten liggen. Ik heb de politie niet gebeld, want die komen toch niet.
Ik had geen camera bij me, deze foto heeft mijn vader vandaag van het bushokje gemaakt.
Mijn huis is nét te zien op de achtegrond.
Ga jij kijken, bel je de politie of doe je niets?
Peggy
Ik ben heel spastisch de laatste tijd, dus er zitten rare stijl en schrijffouten in.
Geld uitgegeven :D
Sinds enkele weken ben ik weer aan het trainen. Je moet toch iets doen aan die vermoeid-en futloosheid. Volgens Ger, mijn natuurman, is bewegen het medicijn tegen vermoeidheid.Ik ben rustig begonnen met 3 x per week 15 minuten, nu zit ik op 3 x 30 minuten met 1 keer een uur. Zo, dat was net even té veel, maar het ging zo lekker.
Ik ga nu weer terug naar om de dag 15 en 30 minuten, daarna verder opbouwen.

Vandaag heb ik me in meerdere lagen kleding gewurmd en ben naar Ger gegaan voor een heerlijke massage.
Zo he, dat deed pijn! Misschien schrijf ik er nog wat over, maar dat hoort weer onder het kopje gezondheid. Het was weer heel leerzaam.
Na Ger, omdat ik toch al buiten was en het zonnetje scheen, ben ik met Jack naar het dorp gefietst.
Ik heb mezelf schandalig verwend met 2 TV's, niet zo'n joekel hoor maar een tussenmaat en een kleine.
Er stonden 3 tussenmaten platbeeldschermen, of hoe dat ook heet. Ik kon het verschil heel goed ziet, en niet alleen in prijs.

Vreemd hoor, ik kon de ondertiteling lezen van Tell sell, daar stond hij op. "Dat kan ik normaal nooit lezen" Miepfiep er bovenop; "Nee, omdat je nooit naar Tell sell kijkt." Karin lachen!
Ik mocht alles uitproberen terwijl ze koffie ging halen. Gelukkig had ik geen pijnstillers ingenomen voor ik wegging, anders zou ik in de winkel gaan flippen op de koffie.
Lees verder...
Goed boek
Vandaag heb ik dit boek van Simone van der Vlugt uitgelezen.
Jack heeft een paar luisterboeken bij de bieb gehaald, omdat ik zit te wachten op een nieuwe voorraad.
Ik heb op het moment weer een lees manie, dat is erg lang geleden.
Ik ben eindelijk gewend aan mijn Daisyspeler, en zet de trage voorlezers op super snel. Een nadeel van de biebboeken is, dat er zoveel CD's zijn. Een Daisyboek is maar 1 CD.
Ik moet toch maar even bellen naar de NLBB heet het geloof ik, dat ik meer dan vier boeken in omloop wil hebben.
Voor de liefhebber van thrillers is dit boek een aanrader.
Beschrijving:De aankondiging van een middelbare-schoolreunie zet Sabines leven plotseling op zijn kop. Het rakelt een belangrijke gebeurtenis uit haar jeugd op: de verdwijning van haar klasgenoot Isabel. Ooit waren zij hartsvriendinnen, maar toen Isabel zich ontpopte tot het populairste meisje van de school liet zij Sabine plotseling links liggen. En dat was niet het enige wat Isabel haar aandeed... Toch voelt Sabine zich enorm schuldig: misschien zou Isabel nooit verdwenen zijn als Sabine die bewuste dag met Isabel mee naar huis was gefietst...
Nu, tien jaar later, is er nog steeds dat knagende schuldgevoel en komen er steeds meer flarden van herinneringen aan die tijd terug. Sabine begint te wroeten in het verleden en komt steeds dichter bij het ware, angstaanjagende verhaal achter Isabels verdwijning.
De reunie is een razendspannende literaire thriller die intrigerende thema's aanboort, zoals het verdringen van traumatische gebeurtenissen, concurrentiestrijd tussen pubers maar ook collega's, de liefde, maar bovenal ook: vriendschap.
Simone van der Vlught geniet internationale faam als schrijfster van historische jeugdromans, maar bewijst met De reunie dat zij ook een meester is in het schrijven van literaire thrillers.
Getekende kerstwens
PRETTIGE FEESTDAGEN!
Voor iedereen die deze dagen niet als prettig ervaren door pijn of verdriet, wensen wij sterkte.
Deze kerstkaart heb ik gekregen van Ramona uit groep 7. 
Ik vermoed dat het een basisschoolproject is, en de namen uit het telefoonboek komen.
Misschien ken ik Ramona ook wel, er komen zoveel kinderen bij me aan de deur, omdat wij zo leuk zijn.
We kennen natuurlijk ook alle kinderprogramma's, en spreken de taal van de typetjes.
Ik vind deze sneeuwpop erg mooi.
De bolletjes zijn natuurlijk sneeuwvlokken, maar wat moet dat opgeplakte rode plaatje voorstellen?
Ook een kerst kaart ontvangen van een lagere school?
Jackie en Peggy
Plakpilaar de pisang
Deze week is deze pilaar op het eind van de straat neergezet.
Ik vermoed dat het wordt gebruikt om aanplakbiljetten (hoe heet dat?) posters op te plakken.
Volgens mijn vader staat er ook een in de Hoofdstraat.
Ans en ik hadden direct zoiets van; "Hoelang blijft het ding staan?" 
Niet lang dus, want vannacht of gisteren avond is hij spontaan omgevallen. Natuurlijk niet spontaan, hij heeft wat hulp gekregen van een aantal handen, voeten en mischien wel een buis als hefboomwerking.
Heel vreemd dat dit ding op poten staat, en de bodem met zakken grind is gevuld. Waarom op hoge poten, en waarom niet gevuld met zand?
Ik ben bang dat dit lettelijk een fragmentatiebom wordt als ze hier zwaar vuurwerk ingooien.
Wie deze pilaar heeft laten neer zetten, zou het niet beter zijn geweest om dit na oud en nieuw te plaatsen?
Indien de Gemeente Haarlemmermeer op dit geweldige idee is gekomen, moest het potje, waar ze in het begin zo zuinig mee waren, natuurlijk leeg vóór het eind van het jaar.
Het potje moet leeg, want anders krijgen ze minder geld in 2008.
Moet ik dit rollende gevaarte doorgeven aan de gemeente (als die nog te bereiken is) de politie inlichten of gewoon maar laten gaan, en zien wat er mee gebeurd?
Peggy
Met dank aan Ans en Damiën voor het maken van de foto's.
UPDATE: 24-12-07 De pilaren zijn weggehaald!!
Ik denk dat iemand anders de politie heeft ingelicht.
Beveiligde prullenbakken
Dit
is niet te geloven, maar ze hebben in Onsdorp, misschien wel in de hele
Haarlemmermeer, de prullenbakken voorzien van een afdekplaat met slot.
Waarschijnlijk is dit bedoeld om vandalisme tegen te gaan, maar de 1e
bommetjes zijn al aan de achterkant geplakt, aangestoken met gevolg een
ontplofte prullenbak.
Dit is juist een uitdaging om ze toch kapot te krijgen.
Wat een werk om al die bakken te voorzien van plaat met slot. Na
oud en nieuw moet alles er weer af, als er dan nog iets van over is.
De gemeente heeft er nu een probleem bij, want niemand kan papier,
patat bakjes, bekers of blikjes kwijt. Dan maar op de grond, wat zal
dat een zwerfvuil geven, en Muizen en RATTEN!
Ik denk dat het goedkoper is om 5 kapotte prullenbakken te vervangen, dan alle kosten er om heen.
Zijn jullie prullenbakken op straat en in het park ook beveiligd?
Peggy
Achter het groene laken
Ik ben wel heel nieuwsgierig wat ze hier aan het doen zijn.
Ik vermoed dat er en lift geplaatst wordt, of misschien maken ze het portiek hangjongerenwerend.
Wel een beetje vreemd, want de bewoners zouden hiervan op de hoogte gehouden worden. Dit heb ik zwart op wit van de Dorpsraad gekregen.
Ik ga buuf Ans wel even bellen, om te informeren wat er achter het groene laken gebeurt.
Peggy
Langharig knagertje in de put
Dinsdag om 8.00u stond de man van Fa. H. voor mijn deur.
Mijn afvoerputje stroomt niet meer goed door. Tot aan de 6 tegel stond ik met mijn voeten in het water, en de vloer loopt nogal af naar mijn slaapkamer.

Een beetje vroeg, maar Bianca mijn hulp komt op dezelfde dag en dan kan ze direct de badkamer weer schoonmaken.
"Loopt hij nu weer niet door?" vroeg de man toen ik hem binnen liet.
Ik lachte en zei: "Ik denk dat je je vergist, vorige week was je bij mijn vriendin"
Hij vulde aan: "O, aan de andere kant van het blok."
Knallede koppijn was er al, dus of ik nou in de huiskamer zat of deze man op zijn vingers zou zitten kijken, de herrie kwam toch wel door.
Hij had veel moeite om het dekseltje eraf te krijgen.
De tijd gaat zo snel, het kan net zo goed een jaar als 2 jaar zijn, dat ik een nieuw dekseltje heb gekregen. Dit dekseltje krijg ik er met geen mogelijkheid af.
De man is geduldig en toen de deksel eraf was, vond hij het arme beestje.
Een langharige cavia of marmot hartstikke verzopen natuurlijk, hij viste het met de putdekselpin eruit.
"Vind je dat nou geen smerig werk?" Nou ja het zijn natuurlijk gewassen haren.

Nee dus, het hoort bij het werk, en hij krijgt veel ergere dingen te zien.
Het apparaat ging aan en maakte inderdaad een hels kabaal toen het ding door de afvoerbuis ging. Nog meer haar kwam naar boven, en je zou echt zeggen dat er een beest door de afvoer is gegooid of een pruik.
Aangezien ik geen camera bij de hand had, heb ik maar een afbeelding van een knagertje erbij gezet. Een andere kleur en iets minder haar.
Zoals Arjan Ederveen zegt; "Het hoort bij het badkamer environment."
Hoe vaak per jaar controleren jullie het douche afvoerputje?
Peggy
KPN storingsdienst
Nog even en we worden beide in een knuffeljasje afgevoerd. Weer zo'n hectische emotioneel incontinente dag.
Een onderdeel in deze Kousen Uit Tilburg dag was de telefoon storing.
Mijn huishoudhulp was lekker aan het schoonmaken toen mijn alarmering ineens begon te piepen. Ik zeg dat ze op de groene knop moet drukken, en dan is alles weer goed. Niet dus, het irritante piepje bleef gaan, dan maar de alarmeringsdienst bellen. De telefoonlijn blijft dood, alle telefoons zijn dood.
Met mijn mobiel bel ik 1888 nummer informatie en doorverbinden. Ik schrik me kapot van de prijs € 1.30 ofzo per gesprek en dan nog de bel minuten erbij.
Ik vroeg PTT, (ja dat zit er nog in bij me) maar zei ook vaste telefoon storing erbij, en werd doorverbonden. Leuk, dan krijg je een bandje. Geen idee hoeveel beltegoed ik nog heb en eindelijk komt er iemand aan de lijn.
Ze zou snel de lijn op storing controleren en kwam inderdaad vlot terug, met de melding "Er is geen storing, u moet alle telefoons eruit halen en apart controleren, welke kapot is. Komt u er niet uit, belt u dan terug"
Pc's gesloopt
Je doet rare dingen als je je niet lekker voelt.Ik kon bijna niet bukken, maar moest en zou die oude pc toch nog eens proberen aan de praat te krijgen. Ik heb namelijk een heleboel cd's die niet door mijn huidige pc gelezen kunnen worden.
Ik trek alle snoeren los uit die oude van Jack, en plug ze met veel gekreun in mijn kapotte computer. Dat ding is echt heel oud. Ik weet niet eens meer of ik hem nu heb gekregen of heb gekocht van onze vriend D. Ik was er in ieder geval heel blij mee totdat mijn schijf kapot ging.Dan hoop je nog een tijd dat die nieuwe harde schijf eens komt, maar jongelui hebben het gewoon te druk.
Alle draden zitten goed en toch maar hopen dat de stoppen niet doorslaan. Hm, de pentium 2 is echt dood, dus slopen die handel.
Het ding is te zwaar om te tillen, ik draai en kantel hem tegen de muur om de schroeven er uit te kunnen draaien. Pfff, bijna geen kracht, de verkeerde schroevendraaier en hulp drie straten verder, maar nee, het kind wil ut weer zelluf doen. Tis dat ik de harde schijf eruit wil hebben, anders had ik mijn vader wel de grote hamer gegeven.
Ik weet niet wat er nog op staat dus voor de zekerheid moet dat ding eruit.
Wauw das lang geleden, waar zit dat ding ook weer? Ik kon een paar jaar geleden nog die hele computer uit en weer inelkaar zetten, maar ja mijn harde schijf heeft ook foutjes.

Zou wel handig zijn als ik mijn eigen harde schijf kon formateren en de leuke herinneringen er op kon zetten.
Ach, zonder dalen geen hoogtepunten, dus laat mijn schijf maar zoals die is.
Lees verder...
Busjes Nico's
Krijgen we ooit nog rustige dagen?Ik heb samen met Jack een lijst gemaakt van reparaties die nog uitgevoerd moeten worden.
De lijst is lang, maar ik halveer hem morgen wel naar lees verder. Helaas wordt de lijst daardoor niet korter.

Het werd tijd om de Woonmaatschappij eens te bellen.
Ik kreeg op 10-10-07 mw.R. v. B. aan de lijn en heb de lijst met haar doorgenomen.
- De badkamervloer schoonmaken van lijmresten. De tegelzetters zijn kledders geweest. Ze zou op 19 september al gekomen zijn. Nu bedenk ik me dat we op die datum op vakantie waren. Ik mag zelf een nieuwe afspraak, en krijg het telefoonnummer en opdrachtnummer.
- Regenpijpen repareren en watertemperatuur kranen wastafels vastzetten, zodat jack zich niet meer verbrandt. Fa. M. komt op 17-10-07 tussen 10.00u en 12.00u, maar heeft netjes gebeld met het verzoek of de datum verzet kon worden naar 18-10 tussen 14.00 en 16.00. Er is niets gedaan en weer een nieuwe afspraak gemaakt.
29-10 tussen 13.00u en 15.00u Hoera!!!! Ton heeft de watertemperatuur vastgezet en de regenpijpen gemaakt of vernieuwd.
- De voordeur is aan de onderkant beschadigd, waarschijnlijk ook door Nico’s die iets tussen de deur hebben gezet, om hem open te houden. De fa.v.D. zou iemand sturen op 23-10 tussen 8.00u- 10.00u. Helaas niemand kwam opdagen.

Ik de fa. gebeld, en die weet van niets. De woonmaatschappij dan maar weer, ik zou teruggebeld worden.
Mw T. bood excuses aan. Deze melding was niet in de computer gezet, omdat er een andere spoedreparatiemelding van het kantelraam dezelfde dag binnenkwam. Nieuwe afspraak gemaakt voor de deur. 30-10 zou iemand langskomen van de woonmaatschappij op de deur de schuren en te plamuren, en daarna zou de schilder nog komen.De man is gisteren geweest en zei dat er een nieuwe dorpel op moet.
Een nieuwe afspraak zal gemaakt worden.
- Kantelraamreparatie op 10-10 kwam het raam spontaan naar binnen vallen. De spoedreparatie was snel klaar. De man heeft uitgelegd wat te doen indien dit weer gebeurt. Leuk jongen.
Door is deze spoedreparatie is de deurreparatie dus gewist. Zit ik voor nop te wachten in Jacks huis.
- Het doucheputje-riolering; Gesproken met der. H van de WM. Ik mocht de fa. H. bellen. Laat jack nou net de conciërge aan zijn vestje hebben getrokken. Hij zou zorgen dat het doucheputje weer water doorlaat. De Tegel afhakkers hebben het putje niet afgedekt en het zat vol stenen en gruis.
Op 29-10 zou fa.H. tussen 11.00 en 15.00 komen. Hij was er al vlot en heeft met en hels kabaal de riolering schoongeborsteld.
Vandaag kwam Ton van fa. M. voor hetzelfde klusje, dubbele opdracht naar verschillende firma’s?
- Verder is de fa. K. voor de CV ketel geweest, want hoe we ook vullen en ontluchten, de radiators (oren) maken een herrie! Je waant je terug in het ziekenhuis met dat stromende water. De man heeft de ketel gevuld en alles ontlucht. Helaas de volgende dag maakten ze weer herrie, maar…….alle radiators doen het weer.

Nu nog wachten op dhr. B. S. voor de dievenklauwen in de badkamer en de luchtafvoer in de keuken, hij zou terugbellen. Nog niets gehoord. 
De badkamervloerschoonmaker-zelf afspraak maken.
De dorpeldeurman
De schilder
Ik vergeet vast nog een paar Nico’s
En dit zijn alleen de Nico afspraken!
De agenda staat vol met medische en huishoudelijk afspraken en het te doen lijstje groeit alleen maar.
Peggy
Tafel vehoging
Ik heb een gele tafel, maar deze is vanaf het begin nét te laag om er met mijn rolstoel onder te komen. Iedere keer vergeet ik dat totdat ik weer aan tafel ga, en mijn knieën protesteren; “Au au, we worden blauw” 
Al jaren steunt de zware tafel op mijn benen, en ook dat is geen fijn gevoel.
Mijn broer wilde er maanden geleden al een verhoging onder zetten, maar dat moet van hem dan wel netjes met van die uitschuifbare pootjes. Hartstikke lief maar overbodig.
“Joh doe niet zo moeilijk, gewoon die blokjes afzagen en eronder zetten” Tis dat ik die balk in de tuin niet zelf kan verzagen. De verhoging is er dus niet gekomen, druk druk en vergeten.
Eerst ben ik naar de kaarsen gegaan. Volgens de verkoopster zijn die veel te zwak om een tafel te dragen, dus ik vroeg om een blokkendoos. De blokjes zijn niet groot genoeg, en dan moet ik met houtlijm in de weer.
Ik snuffelde nog even verder en vond kaarshouderbakjes. Ik kocht er 4, en nog veel meer dingen die ik allang nodig had. Ik heb zo’n bloedhekel aan winkelen.

Lees verder...
10 dagen regelen
Zo, we zijn er weer, en al weer aan vakantie toe.
Eerst de wassen draaien en drogen. Voor het in de kast gaat, de kast uitruimen wat weg moet.
De post die via de normale brievenbus binnen komt lezen en beantwoorden, dus veel bellen en kopieëren.
De mailbox van hetnet, beter spamnet genoemd, geopend meer dan 1000 spamberichten, hooguit 6 echte.
Die heb ik dus mijn andere e-mailadres gegeven, en hetnet opgezegd. Tot mijn verbazing ging dat heel soepeltjes.
Daarna is de regel ingegaan, "eerst je taken dan pas internetten!"
Veel ben ik alweer vergeten, de rare dagen heb ik in de Neo geschreven, anders vergeet ik het weer allemaal. Misschien komt wat speciaal regelwerk hier nog te staan. Waar blijft mijn tijd?
Peggy
Truckrun door de straat
Ik weet het, het is alweer een tijd geleden, maar dit evenement is ieder jaar weer leuk om te zien.
Ik was het vergeten, maar een wagen met gillende sirene maakte me nieuwsgierig, vooral omdat hij bij Jacks huis stil stond.
Nog voor ik ongerust kon worden hoorde ik het claxoneren van heel veel vrachtwagens, en wist dat de Truckrun langs kwam. 
Snel pakte ik mijn camera en ging naar de weg, waar al heel wat mensen stonden.
Dit jaar waren de bewoners van de Cruquiushoeve de gelukkige passagiers. 
De Cruquiushoeve is bedoeld voor mensen met epilepsie en bijkomende (verstandelijke) handicaps.
Ik vraag me af of iedereen mee heeft gekregen wat er gebeurde. Sommige hingen met hun gehelmde hoofd voorover, anderen hingen wat tegen het raam.
Ik kan me niet voorstellen dat mensen met epilepsie tegen het flikkerende licht (de zon schitterde door de bomen) en de keiharde geluiden kunnen.
Zelfs ik heb moeite met zonlicht wat door de bladeren van de bomen komt. Ik heb vroeger ook een vorm van epilepsie gehad.
In ieder geval waren bijna alle ramen van de vrachtwagens dicht. Soms zag je een hand uit het raam zwaaien, meer niet.
De motorpolitie was ook aanwezig.
Vorig jaar was duidelijk een andere groep, en bijna iedere bijrijder zwaaide uitbundig. Misschien ook, omdat bijna iedereen me kent.

Dit keer miste ik ook de zakken chips en de petjes die altijd naar de kant werden gegooid.
Er was wel iets nieuws, en dat moet best wel spectaculair zijn om mee te maken, of juist griezelig.

Een wagen van de vrijwillige jeugd brandweer stond bij Jacks huis, en er werd met brandslangen water tegen de wagens gespoten.
Ik heb het laatste krantenbericht hier over gemist, dus ik weet niet of het echt als leuk ervaren werd.
Er waren dit jaar meer dan 100 vrachtwagens!
Ik vind het ieder jaar weer leuk om te kijken, maar een HERRIE!!!
In de "lees verder" het krantenbericht over de aankondiging van de Truckrun.
Peggy
Lees verder...MP11 frustratie
Zo, een avond verknald door mediaplayer 11. 
Gisteren heb ik het binnen gehaald, omdat ik een mailtje van LLink heb gekregen, met de vraag of ik aan het eind van de Geitenwollensokkenshow mijn oordeel (Het Geweten) wil geven. In de uitzending was dominee Visser uit Rotterdam te gast, die deze week definitief de Pauluskerk achter zicht moest sluiten.
Ik heb netjes een e-mail retour gezonden, dat ik de uitzending op dat tijdstip niet kon beluisteren.
Laat in de avond wilde ik bij "Uitzending gemist" alsnog luisteren, maar ik kreeg een foutmelding, dus wat doe ik met dit domme hoofd? Precies, ik heb MP11 binnen gehaald.
Ik kon de uitzending beluisteren, maar ik kreeg wel vreemde foutmeldingen bij het afsluiten.
Vanmiddag bij het opstarten weer die 32fout, en ik kreeg mijn putfilefilmpjes direct in MP te zien, niet in een klein putfilescherm.
Zeker weer een update geweest van Microsoft, want ik dacht MP11 gewoon even te verwijderen. Dus niet! 
Ik kon terug gaan naar de vorige versie, mooi niet!
Iedere keer gaf hij aan dat hij nog met downloaden bezig was, ja ammereetisia! Bill wilde gewoon dat ik MP11 zou gaan gebruiken.
De hele avond van alles geprobeerd. Natuurlijk eerst geprobeerd om alle filmpjes te branden, zijn deze schijfjes waarschijnlijk ook niet goed voor de pc, want ook dit lukte niet!
Gelukkig heeft Jack pas geleden een externe harde schijf voor me gehaald, en daar heb ik de filmpjes voor de zekerheid opgezet.
Hoe ik het heb gedaan weet ik nog niet, maar 11 is er af en 10 staat er weer op, en alle filmpjes zijn bewaard gebleven. 
Nu nog het log met de prachtige foto's en het filmpje van ons dagje oud Floriadeterrein met de Speedy's.
Nog zo'n frustratie, de EmbedCode wordt niet gegeven!!!
Morgen staat het erop, dan maar met een klik HIER. Nee nog niet. 
Deze gefrustreerde muts, die toch trots is op zichzelf, want MP10 staat er weer op en werkt!
Ook problemen met MP11?
Peggy
Openen
Ik deed altijd mijn boodschappen bij de COOP, maar die zit niet meer in het dorp.
Een paar weken geleden ben ik rondjes gaan rijden in de Albert Hein. Wat een rotwinkel, smalle paden en ik kon niets vinden. Vandaag heb ik voor het eerst Dirk van de Broek bezocht. Wat een verademing!
Lekker brede paden en vriendelijk personeel die bijna de vloer voor me wilde kussen.
Zodra ik even stil stond bij een vitrinekast, kwam er al een medewerker op me af met; "Kan ik u ergens mee helpen?"
Mijn volle tas werd naar de kassa gebracht terwijl ik de zaak verder bekeek.
"OH LEKKER!" dacht ik bij het zien van deze beker vers fruit, en een vriendelijke boodschapper pakte een nóg verser pak van achter.

Thuis pakte ik de beker en probeerde hem open te maken. Verdorie, wat een rotsluiting. Niet open te krijgen met spastische handjes. 
Jack heeft het uiteindelijk met veel moeite wel open gekregen.
Hoera ik kan aanvallen, en dan...........Gatver, wat GOOR!!
Het ziet er zó lekker uit, maar binnen 10 minuten kreeg ik al de blaren in mijn mond door een allergische reactie. Denk je een gezonde hap te kopen.
De volgende keer maar weer gewoon dagvers gesneden bij de groentenman.
Dit is vast gemaakt door dezelfde fabriek waar ik mee overhoop lig.
Ook last met verpakkingen?
Iets gegeten wat heel anders smaakt dan verwacht?
Peggy
Badkamergeheimen ;)
Eindelijk een warm bad
Al
weken smacht ik naar een heerlijk warm bad. Nu is Peg zo lief geweest
om een tijdje geleden haar bad schoon te maken en te vullen met heet
water en man wat was dat lekker. Om Peg nu weer haar bad uit te laten boenen en te vullen terwijl ik zelf een schone badkuip op een paar meter afstand heb, vind ik overdreven.
Nu
zit ik in mijn eigenste huisje, en heb overal pijn, duidelijk toe aan
een overheerlijk heet bad, niet zo moeilijk toch?! Het zitbad is
meeverhuisd en is schoon. Toch is er een probleem, ik heb nu namelijk
een thermostaatkraan. Overgenomen van de vorige bewoner en ideaal voor
niet te vertrouwen heet-water kranen waar onverwachts kokend heet water
uitkomt. Als inva stuif je niet zo snel onder zo'n gloeiend hete straal
weg.
Goed,
ik ben dus in mijn sas met badedas (oh, nee da's sluipreclame) euhhh,
mijn thermostaatkraan. Voor douchen is geeft het inderdaad de bijna
ideale temperatuur, maar om een bad mee te vullen is het veel te koud.
Dat merkte ik de allereerste keer toen ik na 10 minuten rillend uit
mijn bad kwam.
Hmmm,
hoe lossen we dit probleem nu op? Mijn wastafelkraan geeft gloeiend
heet water, maar de koppelstukken die ik voor een tuinslang heb, passen
er niet op. Wikkie denkt na, en krijgt een idee...overloop, ik laat een
emmer met gloeiend heet water volstromen (zachtjes, want het is nog
vroeg hahaha) slurp aan het uiteinde van de korte tuinslang en hang die in het bad.
Ondertussen doe ik de douchekraan aan om niet als een kreeft in kokend water te belanden.
Met wat geduld is mijn bad gevuld met heerlijk heet water en kan ik eindelijk genieten van zalig warm poedel water!
Muziekje op de achtergrond van Secret Garden, crackers met kaas en koffie binnen handbereik en ik doezel langzaam weg.
Jackie
Jack en de schroefboormachine
We zijn weer verder gegaan met dozen inpakken. Ik heb alle bedrading losgemaakt en netjes opgerold. Wat een rotwerk is dat toch! Kijk maar eens achter je pc hoeveel snoeren er hangen. Dan zijn er nog meer kabels van tv, radio, boxen en weet ik veel waar het allemaal voor dient. Het aansluiten zal zo wel weer een nieuw begin zijn.
Jack pakt de schroefboor machine en heeft de kabelplinten losgeschroefd. Toch handig om je vriendinnekindje te zeggen dat ze zo'n ding moet kopen met alles er op en er aan.
Ze blijkt er heel handig mee te zijn, maar boven haar hoofd werken of op trapjes staan, mag ze niet.
Zodra er iemand binnen komt, kan die mooi de planken in de berging ophangen.
De rest van de dag valt meer onder gezondheid, dus even plakken en knippen. Klik HIER voor het vervolg.
Peggy
Nog meer Nico's
De zeil jongen Eric van Floor Inn heeft alles keurig gelegd.
Ik heb wat foto's genomen, maar je kunt niet alles plaatsen. Ik heb de "Nico's" zoveel mogelijk met het uit beeld gehouden. Ik heb natuurlijk wel permissie voor plaatsing hier geplaatst.
Die jongen heeft alles alleen gelegd en is er een tijd zoet mee geweest.
In de gang ligt één golfje, maar daar komt hij nog voor terug.
Gisteren is Ben van Intech geweest, en hij heeft de op afstand elektronisch bedienbare deuropeners gemaakt.
Een aardige man die tussen 8.00u en 9.00u op de stoep zou staan, Jack moest dus vroeg op.
Het liep even anders, Jack is in haar tuin geknipt, en ik heb Ben achtervolgd met mijn camera.

De deuren werken prima, en blijken erg handig. Ik wil er ook één!
Alle foto's zijn met toestemming van de Nico's geplaatst.
Peggy
Schilderen en behangen
Een paar kleine logjes over de verbouwing van jacks nieuwe huis.
Het wandje en de kast tussen de keuken en huiskamer is er vakkundig uitgesloopt door broer Jim.
Superpaps heeft alles in planken gezaagd, en buiten gezet.
Dit is inmiddels allemaal als grof huisvuil meegenomen.
Daarna hebben ze het jutebehang eraf gehaald, ze zijn langer bezig geweest om de 1e laag behang er af te peuteren.
Een kale muur en ook in de gang is alles schoon.
Het behangen kan beginnen, niet alle muren krijgen een nieuw behangetje.
Deze wand krijgt een verfbad, oeps verkeerde kleur. Even wat mengen en de juiste kleur zit er nu op, wel extra werk voor paps.
De gang wordt groen behangen, de andere muur van de gang geschilderd.
De grondverf heb ik even achter gehouden, omdat ik vond dat mijn vader ook even moest rusten. Hij is al 74 jaar.
Wel nee, dan gaat hij bij zijn buren een hekwerk plaatsen!
De bruine kozijnen moesten eerst 2x in de grondverf en daarna nog 2 keer gelakt, en die arme man heeft al zo'n hekel aan schilderen.
Genoeg hulp is overigens aangeboden hoor, maar mijn vader werkt denk ik het liefst alleen.
Alles ziet er prachtig uit, niet volgens mijn vader. Hij ziet hier en daar een kreukel in het behang, wat in de gang héél dun is en moeilijk te plakken.
Wat ziet alles er anders uit als er een kleurtje op zit!
Volgende keer de nico's weer!
Peggy
De bouwers
Even snel wat foto's plaatsen.
Inmiddels is de slotenmaker geweest, en heeft op alle buitendeuren nieuwe sloten gemaakt.
Nou ja, de deur van de berging moet nog gedaan worden, maar de oude sleutel is nog niet terecht.
De elektricien is achter zijn vodden gezeten, en hij is nu druk bezig.
Hij werkt wel netjes en alles wordt in overleg gedaan.
Het is een aardige man en als we komen kijken, kletsen we even.
De man die de luchtkoelers in de muren, (hihi mijn vingers willen niet in het Engels schrijven) moet nakijken, komt binnenkort langs.
De man die de elektrische deuropeners moet nakijken, heeft ook al een afspraak met de elektricien, ook die komt langs.
Nu nog de opzichter die met de sleutel en het contract komt.
Jack heeft alle verhuisberichten al de deur uit, het wordt tijd om te tekenen. De opzichter heeft het waarschijnlijk razend druk, maar we worden ongeduldig.
Jack heeft alleen nog vlagen van energie, haar bloedtank is echt leeg.
Rustig hier
Niets voor mij om zolang niets te plaatsen, maar té doorgedraaid, té druk, té ziek en té spastisch.
De kroon is inmiddels geplaatst, en hoe ik thuis ben gekomen, is me een raadsel. Die tandartsstoel ligt niet echt prettig, Maarten zette de stoel zonder waarschuwing in zijn achteruit, en Peg vloog de lucht in van schrik spasme. De mooie ogen van Maarten maken veel goed.
Brief ontvangen van de Oude Neus. Er gaat een brief naar de woonmaatschappij en naar Rijnland over de stankoverlast door lozingenop het riool door de sinaasappelsapfabriek.
Veel foto's gemaakt van de werkzaamheden in Jackies nieuwe huis. Het is maar goed dat ik de auto van het aannemersbedrijf op de foto heb gezet, zodat Jack direct contact op kon nemen met de jongens over de vorderingen.
De opzichter van de woonmaatschappij is een aardige jongen, maar heeft het zó druk dat hij geen tijd heeft om terug te bellen. Het contract is dus niet getekend op 1 juni, maar ja dat was ok onder voorbehoud. Breed begrip.
Superpaps is verder gegaan in de tuin. Jack heeft steentjes uitgezocht bij het tuincentrum om de hoek. Paps en Jack zijn 10 keer heen en weer gereden om stenen en paaltjes etc te laden en te lossen. Het wichtje zit in haar 3e week, en is nu zó skrikluk moe, dat ze d'r luikjes niet open kan houden. Nog 2 weken tot haar volgende transfusie.
Buurman Fred heeft als kruiwagen gediend, niet Fred zelf, maar Fred met zijn boodschappenkarretje achter zijn karretje. Paps en Fred hebben 2 kuub (waar zit mijn drietje?) zand verplaatst. Alles komt nog wel eens met foto's in een log.
In ieder geval is er een hoop gedaan en gebeurd, wat ik al weer vergeten ben. Eigenlijk dus ook niet het schrijven waard, wat bespaar ik me weer een tijd zo.
Ik ga nu lekker in de tuin zitten met mijn daisyspeler om mijn boek uit te lezen. Ik schrijf nu bij ieder nieuw hoofdstuk het paginanummer op een papiertje, want de stem die voorleest is verschrikkelijk slaapverwekkend. Jammer want het is wel een goed boek, ze staat op warpsnelheid. Misschien blijf ik dan wakker.
We leven nog, en ik kom terug met een foto reportage.
Peggy
Kunstig uitgevoerd
Mooie foto?
De Nico slopers
De nico’s van bouwbedrijf J.J. Boers uit Hazerswoude, zijn vanmorgen begonnen in jackies nieuwe huis, met het verwijderen van de wandtegels in de badkamer.
Met een stofmasker voor mijn neus ben ik even snel naar binnen gerold, en heb gevraagd of ik foto’s mag maken.
Geen enkel probleem, mag ook op weblog komen met naam van het bedrijf. De gezichten van de vriendelijke Nico's hoef ik niet te vervagen.
Ik was nog maar net op tijd, want de wanden zijn helemaal kaal.
Er lagen veel gebroken tegels op de grond.
Volgens mij was het de bedoeling dat de tegels ivm hergebruik heel van de muur zouden komen, dit is geloof ik niet gelukt.
In de slaapkamer staan de stapel dozen met nieuwe witte wandtegels, en zakken vol gebroken tegels.
Op mijn vraag hoelang ze ongeveer bezig zouden zijn, werd geantwoord. ”Oh ongeveer 3 dagen”
We zijn heel benieuwd.
Jack is nu behang en verf halen, ze weet al wat ze wil hebben.
Peggy
Kapot
Jack moet na haar cursus weerbaarheid wel blijven oefenen, maar dit keer blijkt de bril niet bestand tegen de stoeipartij.
Ik heb vanmorgen de opticien gebeld, maar die is op maandag vrij. Ik heb zijn antwoordapparaat vol gekletst.






















