Twee pond zwaarder
Klik op de foto voor groter!
Zaterdag 2-10-09 lag ik nog lekker in mijn bedje, toen de telefoon ging.
Het was mijn oudste broer Jim die vertelde dat Nancy met de kleine in het dorp zijn, en of ik het leuk zou vinden als ze bij me langs kwamen.
Ja natuurlijk, alleen zou ik niet 1-2-3 mijn bed uit zijn, en kant en klaar voor bezoek.
Ze bleven nog wel even in het dorp.
Aangezien het aankleden al meer dan een uur duurt, besloot ik na de wasbeurt, om alleen mijn pyjama bovenstuk, vest, sokken en schoenen aan te trekken. Iedereen denkt waarschijnlijk; "Nou dan had je net zo goed je broek en een T-shirt aan kunnen trekken." Nee, want de broek aantrekken is enorm lastig met dat elastiek in de taille. Gelukkig maar dat ik tegenwoordig in bed eet, en mijn pijnstillers inneem, zodat die wat ingewerkt zijn om met wat minder pijn de dag te beginnen.
Wetende dat ik de kleine op schoot zou krijgen, heb ik ook een vette spierontspanner ingenomen, zodat ik het kereltje niet fijn zou knijpen of in de lucht zou zwiepen.
Twee weken geleden had ik Denley voor het eerst gezien, zie HIER, en toen voelde hij nog aan als een slappe pop en was zo klein.
Nu had ik een gespierde baby in mijn armen die al 2 pond gegroeid was sinds de laatste keer dat ik hem zag.
Nancy moest hem van Jim overnemen, omdat hij hem niet op mijn linkerarm kon leggen. Opa moet het weer even leren om te jongleren met een baby, zijn kleinkind. Handig pakte Nancy Denley over en legde hem op mijn arm.
Het koppie viel niet meer zijwaarts, en de ogen keken me recht aan. Hij huilde wel even, nee ik kneep niet!
Hij had gewoon honger en krampjes. Nancy gaf me zijn flesje aan, maar ik wist niet of ik dit nog wel kon met die handen van mij.
Ik kan het zeker niet met de handen van een ander, dus wat zeur ik nou. 
Het ging heel makkelijk, maar ja dit kind is enorm gulzig. Als ik de speen niet uit zijn mond had getrokken, was de fles in een keer leeggedronken. Ik zag allemaal belletjes in de fles komen en vroeg me af of de speen kapot was, later hoorde ik dat dit moet omdat de speen anders vacuüm trekt, en het kind zich wezenloos moet zuigen. Wet ik veel, ik ben geen moeder, en het is al zo lang geleden dat ik een baby de fles heb gegeven. Ik durfde de kleine niet op te pakken en over mijn schouder te gooien om het geluid van een boer te horen, en gaf hem terug aan Nancy.
Later wilde ze hem weer om mijn arm leggen, maar die was niet meer te vertrouwen. De schokkende bewegingen zijn de hele dag doorgegaan, heel vervelend maar ik heb het er graag voor over.
Denley groeit enorm snel, dus ik zal hem binnenkort niet meer vast kunnen houden.
Jim is nu het oude ledikantje van Nancy aan het opknappen, voor als hun kleinkind bij opa en oma komt logeren.
Peggy
Reageren