Tot ziens
Dit is mijn laatste log.
Na 20 jaar heb ik door omstandigheden mijn relatie met Jack moeten beëindigen.
Ik heb met veel plezier onze avonturen op beide weblogs neergezet.
Ik bedank de lezers en hun reacties.
Verder wens ik iedereen een geweldig leven.
Geniet van het leven zolang je nog genieten kunt!
Peggy
Ons dorp, zo was het!
Hier en hier stonden we nog voor een cameraman om mee te werken aan de DVD van de "Senioren-en Route" wat er verbeterd kan worden op straat.Wat naïef waren we nog in 2005, terwijl beter moesten weten na het meewerken van een consumentenprogramma. Kanonne, wat een kromme zin, ik ben moe, en laat alles lekker zo staan.
Dat hadden ze ook moeten doen met onze winkelstraat, zo zag hij er uit voor 2000.
Gewoon een brede weg waar je als fietser veilig ingehaald kon worden door vrachtauto's.
Overal op-en afritjes op de hoeken veilige oversteekplaatsen en nog veel meer goede zaken die door de vernieuwing plaats hebben moeten maken voor een onveilige drukke winkelstraat.
Lees verder...
Indisch schilderij nu zelf geschilderd :D
Ik kon het niet laten, maar ik wil eindelijk wel eens eens plakkaatverf frutseltje van wat ik vroeger altijd tekende nog eens proberen.
Ik heb Plakkaatvef in huis, maar natuurlijk niet de Bob Ross penselen, dus het is met die bibberhandjes precies het schilderij geworden wat ik vroeger altijd maakte. 
Voor diegene die niet weten wat het moet voorstellen;
van links naar rechts; Palmbomen, het huisje wat nog steeds niet lukt met afdakje en al, het pad wat naar de rijstvelden loopt.
Ik zie de rijstvelden er ook niet in, omdat mijn vingers die kleine lijntjes niet kunnen trekken die de velden moeten scheiden, verzin te maar.
De rode Flamboyan, nog wat palmboompjes en natuurlijk nog 1 aan de rechterkant.
De grote vulkaan de Krakatau en de stralende zon, geen idee of die er wel op stond, maar de zon moest er op!
Ik weet niet of het schilderij in onze huiskamer, voor of na de uitbarsting in gemaakt. Het zou ook anak krakatau kind van krakatau kunnen zijn, dat is waarschijnlijker als ik zo naar de data van de verschillende schilderijen kijk.
Ik tekende dit overal als ik maar iets had om te tekenen, een stukje steen op de tegel was al voldoende. Dit werd nadat het klaar was natuurlijk direct door mij weggeveegd. Niemand mocht het zien, het was iets van thuis.
Ik durf hem bijna niet te plaatsen maar ik kan hem altijd weer weg halen, zoals vroeger. 
Ik heb trouwens nooit geverfd alleen met potlood en stiften getekend. Ik heb het schilderij ook nooit meer gezien.
Het 10 jarige verfgekledder staat op de lees verder.
Ojee, dit staat nu vast op de verkeerde website.
Lees verder...
zeldzaam geld?
Dit biljet heb ik in 1981 van mijn oom Ot uit Amerika gekregen.
Hij zei dat het een zéér zeldzaam biltjet is, want het is een foutprint. Er zijn er maar weinig van gedrukt.
Bron: klik HIER
"Het meest geaccepteerd zijn de 1, 5, 10, 20 en 50 dollarbiljetten. Een twee dollar biljet komt u haast nooit tegen. Deze zijn gewild bij verzamelaars."
Gevonden!!!!
HIER had ik het over een liedje waar de hele familie op zoek naar is gegaan.
Uiteindelijk heeft broer Frenkies na veel surfen het nummer, gezongen door Jasperina de Jong, gevonden.
Peg blij, iedereen blij, want wij blijven zoeken en piekeren.
Luister HIER naar het rare nummer
Frank bedankt, ik kan weer slapen.
Peggy
Voorziening half aangepast
Ik kon het niet laten om hier een foto van te nemen.
Er zijn maar weinig parkeerplaatsen voor gehandicapten om te kunnen genieten van het uitzicht over het de zee bij Zandvoort.
Zo, wat een kromme zin, laat hem lekker staan.
We willen parkeergeld betalen, maar geef dan ook de gelegenheid om te betalen.
Dit gaat met die rare stoep echt niet lukken als je in een rolstoel zit, om het geld in de geleuf te gooien.
Een inva voorziening half aangepast!
Gemeente Zandvoort, geweldig gedaan! Peggy
Zandvoort aan zee
Op 08 oktober heb ik me volgestouwd met pijnstillers en heb me in de nieuwe auto van Jack gewerkt.
Dat was echt hard werken, want de opstap is te hoog, je kunt ook zeggen, mijn benen zijn te kort.
De handgreep zit op een andere plaats waar ik met mijn korte armen niet bij kan, dus Jack moest even aan mijn armen sjorren, zodat ik de handgreep kon vastpakken.
Even bijkomen, puffen. Jack was de stewardess in haar auto en showde me alle snufjes van de auto. "Aan de linkerkant in de deur ziet u een knop waarmee u de ramen kunt openen"
Met de Navigator waren we snel, en zonder te verdwalen bij Nieuw Unicum, waar ik Janneke een tekstbericht zond om te vragen of ze thuis is.
Ik ga niet voor niets toeren uithalen. Ze was thuis en we hebben heerlijk zitten kletsen, we hebben elkaar zeker al twee jaar niet meer gezien.
Het instappen ging hier nog problematischer, want hier is geen stoep. Jack hield mijn rolstoel strak degen de auto zodat ik mijn voetensteun als opstapje kon gebruiken.
PFFFF, wat een gedoe, maar het lukte.
Op naar de zee, waar we domweg alleen naar de golfjes hebben gestaard.
Jammer dat er geen harde wind stond en hoge golven waren, maar je kunt niet alles hebben.
Ik ben nu gebroken, maar ik heb de zee gezien!!!!!!
De branding
Een paar weken geleden kwamen Ria en Steven even langs voor een pi(s)stop, ze waren onderweg naar hun vakantieadres. Heerlijk naar de zee.
Ik vertelde dat ik van broer Jim een flmpje heb gekregen van de branding, omdat ik zelf zo graag nog eens met de voeten in branding wilde staan.
Dit is er door lichamelijke omstandigheden niet van gekomen, vandaar dat mijn broer dit filmpje heeft gemaakt.
Ria zei dat ze voor mij met haar voeten in de branding zou gaan staan, en dat Steven dit zou filmen.
We hebben een gezellige middag gehad, en zij zijn daarna weer verder naar hun vakantieadres gereden.
Kort geleden kreeg ik een envelop in de bus met een DVD-tje erin, en een zakje zand met schelpen.
Achterop de envelop stond gelukkig wel Ria en Steven, want anders had ik dat schijfje niet in mijn computer gestopt.
Het is een geweldig filmpje geworden opgedragen aan Jackie en Peggy.
Je ziet de zee, de prachtige golven, de vogels die de schelpen kapot slaan, de honden femke en Suske en natuurlijk Ria die dik gekleed bij de branding staat.
De zee was op dat moment zelfs te koud voor de honden, dus zij ging speciaal voor mij diep bukken om met haar handen in de branding te staan.
Het is zo'n fantastisch gezicht en leuk gedaan. Ik kan er geen genoeg van kan krijgen, en bekijk iedere avond even de twee filmpjes.
Ria en Steven Bedankt voor dit geweldige cadeau
Kus van Jackie en Peggy
Wie weet de tekst?
Broerlief Jim heeft me weer aan het denken gezet, en waar ik ook zoek op het internet, ik kan de tekst niet vinden.
Vandaag heb ik uit pure ellende mijn zus Mar en jongste broer Frank ook gebeld. Hij zei direct; "O nee hè!"
Ik bel hem wel een heel laat met een domme vraag, vooral als ik op vakantie ben, want dan kan ik niet internetten.
Ik zong de 1e zin en hij vulde het direct aan, dus hij kent het nummer, maar niet verder dan ik, wel met dezelde 2e zin.
Het lied komt uit de jaren 70 en wordt/werd gezongen op Turkse muziek.
Poes juh ellukuh ochund wel juh tanduh, was juh wel juh nekkie.
Jims versie van de 2e zin; Sinturklaasie let op al die dinguh....
Zus Mar en broer Frank zingen het net als ik;
Sinturklaasie lekkur bakkie drinkuh.............
Het slaat werkelijk nergens op, we kennen geen van allen de rest van het lied. Misschien was het wel een reclame kan ook.
Oja, volgens Jim wordt het gezongen door Jasperina de jong.
Wie helpt me aan de tekst of youtube filmpje?
Peggy
Bierfeestje onder de poort
Vanavond hoorde ik stemmen in de poort, en hoewel ik het verrekte koud had, ben ik toch naar buiten gereden.Er stonden 2 jongens, 1 met brommer/scooter en ik vroeg; "Hai jongens, feessie aan het bouwen?"
De poort lag vol met plastic bekertjes en ook buiten de poort.
Bij mijn voordeur in de bosjes ligt nog steeds een vaatje bier.
Jack heeft gekeken hoeveel liter, volgens haar 5.
Gelukkig voor de jongelui was ik zelf onder invloed, maar dan van de pijnmedicatie, anders hadden ze allemaal een knappe bekeuring gekregen.
Jammer dat ze de rotzooi zo achterlaten.
Deze twee jongens kwamen net aan, en ik vroeg ze of ze dan ook weer snel weg wilden gaan.
Ik begrijp nog steeds niet wat de jongen bedoelde met; "We gaan nu toch op een goede manier weg hè?" Hij vroeg het gewoon vriendelijk, en ik zei dat ze het prima deden.
Totdat hij zijn brommer aanzette om weg te rijden.
Misschien moet de politie toch maar weer vaker rondrijden.
Peggy
Nieuwe vormgeving NR penning
Later bleek dat in het lege vak mijn handtekening moest staan, ik dacht dat het een loop kruk was.
Ik zou kosteloos een nieuwe toegezonden krijgen.
Mooi dacht ik, totdat deze ook snel vervaagde.
Ik werd gebeld door een NVVE medewerker of ik mee wilde werken om de oorzaak van de vervaging op te sporen.
Ze vroeg of, en welke medicatie ik gebruik, nou ze was wel even bezig om alles te noteren.
Lees verder...
Twee pond zwaarder
Klik op de foto voor groter!
Zaterdag 2-10-09 lag ik nog lekker in mijn bedje, toen de telefoon ging.
Het was mijn oudste broer Jim die vertelde dat Nancy met de kleine in het dorp zijn, en of ik het leuk zou vinden als ze bij me langs kwamen.
Ja natuurlijk, alleen zou ik niet 1-2-3 mijn bed uit zijn, en kant en klaar voor bezoek.
Ze bleven nog wel even in het dorp.
Aangezien het aankleden al meer dan een uur duurt, besloot ik na de wasbeurt, om alleen mijn pyjama bovenstuk, vest, sokken en schoenen aan te trekken. Iedereen denkt waarschijnlijk; "Nou dan had je net zo goed je broek en een T-shirt aan kunnen trekken." Nee, want de broek aantrekken is enorm lastig met dat elastiek in de taille. Gelukkig maar dat ik tegenwoordig in bed eet, en mijn pijnstillers inneem, zodat die wat ingewerkt zijn om met wat minder pijn de dag te beginnen.
Lees verder...Fries vervolg
Van Donderdag 16-9-09- t/m 20-9-09 is onze vriendin uit Friesland op bezoek geweest.
Ik ben de tijd een beetje kwijt, maar overdag heeft Jack haar de omgeving laten zien.
Ze zijn naar Zandvoort geweest en hebben langs de boulevard gereden.
Ze zijn ook naar het Haarlemmermeersebos geweest, daar is Jack op haar laatste bloedcelletjes een wandeling gaan maken. Geen tankstation in de buurt, maar gelukkig wel Brendy de hond, die haar uit een kolletje heeft getrokken.
Later zijn ze bij Jos patat gaan halen. 
Oh, de 2e dag heeft Jack gekookt, waar ze de energie vandaan haalde ik weet het niet, maar de bonen-taugè schotel en de vleesroerbak smaakten zalig. Geen foto?
Jack heeft trouwens ook in haar auto gereden, een kangoo weet ik veel, want Jack heeft dringend een 2e hands auto nodig.
Die rolstoel en handbike in en uit sjorren, de raampjes opendraaien, steeds meer gewrichten beginnen te protesteren.
Lief van Piety dat ze haar vervoermiddel aan Jack durfde over te geven.
Niet dat Jack slecht rijdt, maar een ander kan op dat ritje net tegen de auto botsen en dan zit Piety zonder vervoer.
Ik geloof dat ze op dit ritje Piety de Haarlemmermeer heeft laten zien. Doet er niet toe, de auto rijdt prima en ze kan overal bij.
Friezin in cabriolet
Woensdag 16-9-09 is onze Friese vriendin voor en paar dagen bij ons komen logeren.Mijn vader heeft de slaapkamer een beetje moeten verbouwen, want ze kwam net niet met haar rolstoel tussen het bed en de kast.
Mijn bekkie viel als een pedaalemmer open. “ja natuurlijk meis, waar is zijn riem?” Mijn vader is niet zo gek op honden. Hij heeft rakker ook wel eens uitgelaten hoor, maar dit is een vreemde hond.
We hebben heerlijk zitten kletsen, Jim kwam langs met zuurkool dus koken was niet nodig. Heerlijk!
We spraken ’s avonds over wensen, die je graag nog eens zou willen doen.
Piety wil graag een ballonvaart maken KOUD, net als haar andere wens ook zo KOUD.
Ze wilde dat vrije gevoel nog eens meemaken.
De wind hard door haar haren voelen, ze kan natuurlijk een föhn pakken.
Wij kennen toevallig iemand met een cabriolet.
Ik vroeg dus of ze dat echt wilde, en ja graag.
Lees verder...
Bulldog op ziekenbezoek
Dit is de Amerikaanse Bulldog van Ans, ik hoor het wel als ik het weer fout heb, en haar naam Gucci weer verkeerd geschreven heb.Een paar maanden geleden keek ze nog de kat uit de boom, of eigen Peg uit de rolstoel, want zo'n ding had ze nog niet eerder gezien.
Al snel raakte ze gewend aan mijn stoel en klimt nu bijna op mijn schoot als ik een koekje in mijn handen heb.
Als ik in bed lig klopt er iets niet, en komt ze niet bij me. Totdat ze ineens op bed sprong en naast me kwam liggen.
Wat een schatje hè? Die hond bedoel ik, ik weet dat ik een schatje ben.
Etentje
Zondag zijn Jack en ik weer door paps uitgenodigd bij de Chinees om daar te eten. Pa's broer Wim en zijn eega Suus waren er ook.
Het was DRUK, maar gelukkig een goede ventilatie, zodat we geen last hadden van parfum enz.
Voorgerechten; pa en Wim iets met garnalen, Suus gebakken banaan, Jack een soepie en ik een kroepoekie.
Ik neem nooit een voorgerecht, want dan zit ik al vol. Jammer had ik dit keer wel moeten doen, maar dat niet de schuld van chichi (geen idee hoe je haar naam schrijft)
We hebben lekker zitten kletsen en Jack en Suus(klinkt als een echte Amsterdamse) kunnen goed met elkaar overweg. "Neem nog een hand nootjes"
Kortom, ze zaten elkaar de hele tijd in de maling te nemen en op een leuke manier te pesten.
Iedere keer kwam Chichi bij onze tafel om zich te verontschuldigen dat het zo lang duurde voor we ons eten kregen, en iedere keer riepen de mannen en Suus; "Maakt niet uit meid, doe maar rustig aan." Ik kan me voorstellen dat Chichi dan denkt dat we gezellig zitten, en inderdaad alle tijd hebben.
Jackies Kangoo
Zaterdag heeft Jack met broer Ted haar nieuwe auto opgehaald, een 2e hands Kangoo met kastjes bovenin.
Iedereen vindt die luikjes zo fantastisch waar je handige dingen voor onderweg in kunt proppen, zodat het niet door de auto rolt.
Jack was al een tijd op het net aan het surfen, maar als je geen verstand van auto's hebt, kom je niet veel verder dan kijken.
Ze heeft onder anderen aan Ted gevraagd of hij mee wilt surfen, en diezelfde avond kwam hij al met allerlei sites aanzetten.
Veel weggestreept, omdat het een automaat moet zijn.
De meeste zitten ook nog eens in het zuiden van het land, en toen kwam deze prachtige kar naar voren.
Lekker dichtbij, in Beverwijk dus als er wat mee is, kan ze er zelf naartoe rijden.
Lees verder...
Strippen van Jack auto
De foto he ik expres onduidelijk gehouden, omdat ik geen toestemming heb gevraagd voor plaatsing. Ze zijn nu niet te herkennen.
Eigenlijk hoort er een ander onderwerp boven, maar ik heb nog geen foto van JACKS NIEUWE AUTO.
Op vrijdagavond hebben broer Ted en zijn vriend Theo Jacks auto gestript, want hij gaat naar ongeveer 15 jaar trouwe dienst naar de sloop.
Het Speedyrek, waar iedereen tegenaan moet knallen met zijn auto, zodat het weer helemaar rechtgebogen moet worden, kan er eindelijk voorgoed af.
De lift om de rolstoel er in en uit trekken, en de trekriem om de klep dicht te trekken, zijn er ook uitgehaald.
Lees verder...
Gehandicapte parkeerpaal
Vrijdag was ik zomaar het dorp in, ik moest er even uit. Bij Nuis kwam ik buurman Gerard tegen en we kletsen totdat we een kabaal hoorden.
We keken om en ik zag he invalideparkeerbord op de grond liggen, nou is tie echt invalide geknakt.
Nog een geluk dat er geen kind of fietser of lopend persoon onderliep. Ja ik had er ook net kunnen rijden, maar dan sloeg dat bord echt op mij.
Oeps hoe later, hoe gekker ik ga kletsen.
Ik denk netjes te zijn en dit direct even door te geven bij de rayonwinkel. Kan niet, het is vrijdagmiddag!
Goed, dan het politiebureau, oeps hebben we niet meer.
Gerard heeft het bord op een nette manier op de invaplek gelegd zodat er geen ongelukken meer mee kunnen gebeuren.
Ik hoef niet alles door te geven, genoeg mensen hebben dit bord zien vallen.
Jammer dat de onderkant van de paal niet te zien is op de foto, maar het is mee een raadsel hoe die spontaan kan omvallen.
Peggy
Waardig en niet waardig
Woensdag 23-9-09 is Janneke geweest van het VU.
In samenwerking met de NVVE neemt ze interviews af over waardigheid.
Ik doe al 5 jaar mee aan enquêtes en vorig jaar is ze voor het eerst bij me geweest voor een persoonlijk gesprek over waardigheid en waardig sterven. Ik heb daar vorig jaar een log over geschreven, klik HIER.
Ze vertelde globaal nog even waar het over gaat, waar ik natuurlijk niet veel over kan zeggen omdat het onderzoek weer net begonnen is, en ik niet wil dat anderen die mee doen weten wat voor vragen ze krijgen.
In ieder geval wilde ze verder ingaan op waardigheid en mijn wilsverklaringen die ik heb bij de NVVE.
Het is best moeilijk om met 20 mg Stesolid in je mik bij de les te blijven, maar het lukte wel.
Rakker in nood
Rakker de hond van Fred, heeft gisteren de hele dag geblaft en gejankt. Nadat Jack klaar was met haar tankbeurt hebben we gegeten. Laura kookt weer voor ons en Jim bracht het langs.De hond bleef blaffen en ik vertrouwde het niet en belde Fred, die nog steeds in het rca ligt. Zijn broer woont nu in zijn huis en ‘verzorgt de hond’
“Fred, mag ik je huis in om te kijken of alles wel goed is boven?” Natuurlijk mocht dit en Jack en ik zijn naar boven gegaan. Ik deed de deur open en riep Rakker, maar hij kwam niet.
Soms heb ik vervelende gedachten wat er aan de hand zou kunnen zijn, dus ik vroeg Jack haar telefoon mee te nemen. Fred heeft namelijk geen telefoon en in geval van nood moet je toch kunnen bellen. Broer C. kon wel op de grond liggen en hulp nodig hebben.
Jack deed de grote slaapkamer open en Rakker liep direct naar de huiskamer, en slobberde het water wat daar stond naar binnen.
Woest was ik, hoe kan je een hond opsluiten zonder eten en genoeg water. Lees verder...
Bijtanken
Het is nu donderdag 17-9-09 en ik tik de laatste verhalen in op mijn Neo, omdat ik niet met Jacks pc kan werken.
Petra, (de verpleegster) heeft Jack vanmorgen aangelijnd, en we hebben belangrijke zaken besproken.
Alles is in beide dossiers opgenomen.
Het is echt een heerlijke meid, die haar gang gaat. Ze pakt zelf thee, koek enz, zo willen we de verpleegsters en bezoekers graag zien.
Natuurlijk wilde ik ook aandacht en vloog met mijn rechter been in een spasme, en Jack trilde bijna uit bed.
Ach, nog een Stesolid kan geen kwaad, hoewel ik daardoor veel eerder door mijn voorraad ben.
Gelukkig begrijpen de mensen bij de apotheek dit, en krijg ik zonder problemen een nieuwe pot.
Slangetjes kapot
Donderdag belde ik firma Klotz om 8.00 zoals afgesproken. Ik kreeg de noodlijn weer, want het was nog geen 8.00u, mijn wekker loopt voor.Ik zette de tv aan en 8.05 belde ik opnieuw, weer de noodlijn. “Het is nu echt na 8.00 hoor” “Meestal drinken ze eerst een kop koffie en gaan dan op pad”, zei de man.
Ja duh, dan lijkt het me juist handig om de telefoon tijdig om te zetten, want dan kunnen ze het rooster nog veranderen.
Eindelijk heb ik dan iemand aan de lijn, en die zegt dat ze vandaag komen. Vandaag, in de morgen, middag hoe laat? Jack kreeg haar transfusie en daar ben ik zo goed als altijd bij om kraantjes open en dicht te laten zetten als ze in slaap valt.
“De monteur mag geen aftershave ophebben, want ik heb erg gevoelige longen."
"Ja,dan kan het pas morgen, want iedereen is al onderweg.”
“Ik kan niet nog een dag zonder warm water en verwarming, als die monteur komt, ligt er hier in de badkamer een washandje en een handdoek. Hij kan de aftershave er afwassen." Lees verder...
Joepie 4 kuurtjes
Ik heb liever andere kuurtjes, zoals in een kuuroord een modderbad of lekker kleien.
Even snel de medische logs naar beneden werken, anders ziet het er zo ziek uit.
Maandag 14 september de doktersassistente maar gebeld, want ik
had een heel vreemde uitslag op mijn voorhoofd en JEUKEN!
De dag ervoor ook al,
maar de zalfjes die ik smeerde werkten niet.
Wij hebben bijna alles wat de apotheek in huis heeft, ook in huis, dus ja ik heb Tavegil en die moest ik direct innemen.
De antibiotica werkte wel goed op mijn blaasontsteking dus
als ik deze nou zou door blijven slikken met Tavegil is alles toch goed? Vroeg ik.
Niet dus, ik moest direct stoppen. Ze zou overleggen met de arts welke antibiotica ik nu moest hebben.
Lees verder...Ver kotsen
Ja das een nieuw werkwoord.
Het loopt lekker door elkaar heen, maar zo chaotisch is het momenteel in mijn kop ook, het gaat prima samen.
Eigenlijk wel leuk om alles door elkaar te lezen. sommige logjes mag ik toch nog niet plaatsen zonder toestemming.
Op vrijdag 11-9-09 heb ik mijn antibioticakuur norfloxacine 400 gekregen.
De kuur sloeg prima aan, maar ik bleek ontzettend allergisch te reageren.
Ik lag zaterdagavond lekker in mijn bed een filmpje te kijken, en zonder waarschuwing van misselijkheid, had ik ineens mijn wangen bol, helemaal gevuld met kots. Lekker smeuïg verhaal he, we gaan nog even verder, eet gerust door.
Ik heb altijd een zakje brood naast me in bed voor als ik honger krijg. Ik gooide het brood op jacks bed en bracht het zakje naar mijn mond. Zo grote meid, mondje leeg.
Ik wilde Betty naar me toe duwen, maar toen kwam de grote vloed. Vreemd dat je zoiets niet voelt aankomen. Snel het zakje weer bij de mond, maar natuurlijk krijg je bij zo’n golf niet alles in het zakje.
Lag ik daar, nog steeds niet misselijk naar mijn pyjama te kijken, doorweekt. Ik voelde hoe het kotswater langs mijn nek naar mijn rug droop.
Ik begreep dat ik dit niet zelf zou kunnen opruimen, omdat de spastische aanval al op de loer lag.
Het was inmiddels 01.00u en ik belde supeppap. “Hai, met Peg, ik heb je hulp even nodig niet ernstig hoor” ”Ik kom eraan”
Combiketel kapot!
Ik wilde me net klaar maken voor bed, en zat met mijn handen onder de koude straal te wachten totdat het heet werd. Even uit en weer aan, maar het water bleef koud. Inmiddels had ik het ook ijskoud gekregen, want een spast kan niet tegen kou.
Verdorie, nooit heb ik last met die ketel, en gisteren kreeg dat ding een servicebeurt van wel 20 minuten door twee mannen en nu heb ik geen heet water!
Ik lag nog in bed toen de heren dinsdagochtend aanbelden. Ik opende de deur met de hallofoon, omdat het lijf er niet uit te trekken was.
De heren blijken niet te kunnen lezen. Er staat een papier op het raam dat het verboden is om met geurtjes op binnen te komen. De oudere man liep door naar de badkamer en ik kreeg me een walm aftershave in mijn longen, die direct begonnen te protesteren.
Ik hoesten tot bijna aan kotsen toe, en mijn puffer lag nog op het midden van het bed.
Bianca was inmiddels binnen gekomen en kwam op mijn gehoest af. Ik liep zeker al wat blauw aan, want ze begreep direct dat ik mijn inhalator nodig had. Na twee pufjes kon ik weer een beetje ademen, maar zat wel in een spasme waar ik niet uit kwam.
Mijn hele dag naar de maan, omdat mannen niet kunnen lezen!
Denley op bezoek
Klik op de foto voor groter.
Op zaterdag 12-9-09 zijn oma Laura, papa en mama met de kleine naar ons toe gekomen, omdat ik niet is staat was om naar Laura te gaan.
Wat een heerlijk jochie, én met spierontspanners durfde ik hem zelfs vast te houden. Nancy moest er wel bij blijven hoor, want als ik een spasme voel aankomen, moet het kind direct over gepakt worden. Het ziet er niet zo leuk uit als er ineens een baby door de kamer vliegt, omdat ik een onwillekeurig spierspasme krijg.
Een fijn geknepen baby is ook weer zielig en dat alleen omdat ik en een krampspasme schiet. Ik denk wel dat hij het trilspasme wel leuk vindt, maar dat heb ik helaas niet voor het zeggen.
Ik heb lekker met de kleine gekletst en hij deed, op verzoek, zelfs zijn ogen even open. Hij werd toch wel nieuwsgierig naar die doorgedraaide tante die met hem aan het kletsen was. Lees verder...
Druk weekje
Afgelopen week was een druk maar heerlijke week.Ik heb mezelf op woensdag 9-9-09 lekker laten verwennen bij de schoonheidsspecialiste met een volledige relax gezichtsbehandeling. Dit is nog van het verjaardagsgeld wat ik van moeders heb gekregen, en het was zalig.
Ik moest wel even lachen om het new age cd’tje van gedraaid werd; “Veel drinken” inside joke.
Donderdag was even minder, want ik had geen internet verbinding. Na een uur met Ziggo aan de telefoon te hebben gehangen, werd de verbinding verbroken.
Die jongen sprak zo onduidelijk of met een accent, dat ik net mijn vader leek. “Wat?”
Er was iets met de internetkaart in mijn pc, maar wat heb ik niet kunnen verstaan.
De volgende dag opnieuw verbinding te krijgen. Soms zijn er gewoon werkzaamheden waar de jongelui aan de telefoon niet van af weten, en is er later weer internet. Niet dus!
Ik belde vrijdag Dave en hij had een gaatje, hij bekeek snel waar het probleem zat. Lees verder...
